زندگی

نقش خانواده در پیشرفت یا افت تحصیلی دانش‌آموزان

نقش خانواده در پیشرفت یا افت تحصیلی دانش‌آموزان-مجله موفقیت

والدین تا چه حد در امور تحصیلی فرزندان موثرند؟

خانواده‌های ایرانی، نقش خود را درباره کمک به پیشرفت تحصیلی فرزندان در دو نکته خلاصه می‌کنند:

1. تأمین و تدارک امکانات
2. همراهی با فرزندانشان در درس‌خواندن

اما آنچه در این‌میان نادیده گرفته می‌شود، نقش سطح فکری والدین در محیط خانه است. فرزندان شما بیش‌از تدارک امکانات و کنترل تحصیلی، به والدینی نیاز دارند که با ارتقای دانایی‌ها و یادگیری خود، به ارتقاء سطح فکری خانواده کمک کنند و تنها داشتن فرزند باهوش و تیز‌هوش و واداشتن او به درس‌خواندن از هرطریق ممکن، مهم نیست. باور کنید که شوق یادگیری و استعداد تحصیلی در دانش‌آموزان، به‌دلیل عدم‌وجود محیط مساعد فرهنگی در خانواده، شکوفا نشده یا به حداکثر شکوفایی نمی‌رسد.

بزرگ‌ترین کاستی و قصوری که می‌تواند متوجه یک دانش‌آموز با‌هوش باشد، آن نیست که برای او کامپیوتر نخرند یا نتوانند سایر خواسته‌های او را اجابت کنند؛ بلکه این است که با سهل‌انگاری‌ها و ناشی‌گری‌های خود، سطح فکر خانواده را پایین بیاورند.

والدین چگونه می‌توانند در این‌باره تاثیر‌گذار باشند؟

مهم‌ترین عامل، نگرش والدین به یادگیری و دانایی است. وقتی پدر و مادر در حرف و عمل به دانایی احترام بگذارند و وقتی یادگیری به‌معنای واقعی برای آنان ارزشمند باشد، خود‌به‌خود رفتارهای آنان در مواجهه با مسائل فکری و تحصیلی فرزندانشان بسیار متفاوت خواهد بود.

به‌طور‌حتم، بزرگ‌ترین و خطیرترین وظیفه والدین، به‌خصوص در شرایط فعلی، آن است که با اصلاح نگرش و رفتارهای خود درباره یادگیری و دانایی و درک اوضاع روانی فرزندان، به ارتقا سطح فکری و فرهنگی کل خانواده کمک کنند. عطش یادگیری و حضور دانایی در محیط خانه، کلید خوشبختی خانواده است.

نقش خانواده در پیشرفت یا افت تحصیلی دانش‌آموزان-مجله موفقیت

نقش مادران در یادگیری

مادر چه نقشی در افت یا پیشرفت سطح یادگیری خانواده دارد؟ برای پاسخ به این سوال مهم باید گفت که مادران، اعم از شاغل و غیر‌شاغل، حضور بیشتری در خانه دارند و بیشتر از پدران پیگیر روند تحصیلی فرزندانشان هستند؛ پس نقش مهم‌تر و پررنگ‌تری در این زمینه دارند.

در دوره ابتدایی، بیشتر مادرها نقش کنترل‌کننده مستمر دارند و به‌طور‌معمول، پدران از دوره راهنمایی و متوسطه بیشتر وارد عمل می‌شوند؛ آن هم به‌عنوان اهرم‌های فشار. خلاصه آنکه حداقل در10 سال اول زندگی، ارتباط مادر با فرزند بیش‌از هر کسی است و تاثیر مادر در سطح فکری فرزند می‌تواند بیشتر از هر کس دیگری باشد.

کدام مادرها سطح فکری فرزندانشان را پایین می‌آورند؟

مادرانی که بیشتر وقت آن‌ها پای تلویزیون می‌گذرد، سوژه‌هایی را در زندگی دنبال می‌کنند که پیش‌پا‌افتاده و غیر‌مهم است، اگر اهل مطالعه باشند هم در روزنامه دنبال صفحه حوادث می‌گردند و مجله‌هایی که شامل مطالب بی‌خاصیت است، می‌خرند، حوصله فکر‌کردن در مورد مسائل جدی را ندارند، به غذا و پوشاک فرزندانشان اهمیت زیادی می‌دهند و مسائل فکری فرزندان را فقط در درس ومدرسه خلاصه می‌کنند، می‌توانند سطح فکری و روانی فرزندانشان را پایین بیاورند.

یک مادر منطقی، در وهله اول، انتظارش را از خودش بالا می‌برد، به آنچه دارد و می‌داند، قانع نمی‌شود و همه وقتش را به امور روز‌مره و خنثی اختصاص نمی‌دهد؛ بلکه در تربیت فرزند، وقت‌هایش را به زمان‌هایی برای سرگرمی و ارتقای اندیشه تقسیم می‌کند.

ریشه بسیاری از افت‌های تحصیلی‌ در خانواده

متاسفانه ریشه بسیاری از افت‌های تحصیلی در خانواده است. چه بسیارند دانش‌آموزانی که انگیزه کافی برای درس‌خواندن و یادگیری ندارند و در رأس همه دلایلی که آن‌ها را به تحصیل بی‌علاقه کرده است، نگرش‌ها و باورهای غلطی است که بعضا در محیط خانواده فرا گرفته‌اند.

هنگامی‌که خانواده از نقش نظارتی خود در فعالیت‌های آموزشی و تربیتی فرزندان غافل می‌شوند، در درون خانه نگرش‌ها و باورهای غلطی درباره تحصیل و علم‌آموزی در ذهن فرزندان شکل می‌گیرد، حمایت خانواده در دوره تحصیل از بین می‌رود و … چگونه می توان انتظار داشت که چرخ موفقیت فرزندان به‌درستی و در جهت مثبت پیش رود؟

چند توصیه :

والدین محترم؛ برای اینکه نقش موثر و مثبتی در پیشرفت تحصیلی فرزندانتان داشته باشید، توصیه‌های زیر می‌تواند راهگشا باشد:

1. مواظب باشید عوامل و موانعی که باعث افت تحصیلی فرزندان هستند، ادامه پیدا نکند.

2. به‌طور مرتب و منظم با معلم فرزندانتان در تماس باشید و با آنان در مورد پیشرفت تحصیلی او همکاری و مشورت کنید.

3. استعداد وتوانایی‌های فکری و ذهنی فرزندانتان را باور داشته باشید.

4. از فرزند خود انتظار پیشرفت تحصیلی معقول و منطقی داشته باشید.

5. هیچ‌گاه نزد فرزندانتان از معلم و مدرسه بد‌گویی نکنید.

6. سعی کنید گفتار و حرکات شما در تضاد با مدرسه نباشد.

7. از طریق فراهم‌کردن امکانات در پیشرفت تحصیلی فرزندانتان کمک کنید.

8. از رفتارآمرانه، پرخاشگرانه و حاکمانه با فرزندتان بپرهیزید.

9. از هر‌گونه اختلال و دعوای زناشویی در محیط خانواده جدا خودداری کنید.

10. مشکلات شغلی و اقتصادی را کمتر به فرزندانتان منتقل کنید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code