۴ نوع قلدری که والدین باید بدانند

هدی کریمی صدر

 

از حملات جسمی گرفته تا آزار و اذیت کلامی، در دسته قلدری‌های رایج کودکان در مقابل هم‌سالانشان قرار می‌گیرند. اگر دارای کودک هستید به عنوان والدین باید بدانید که چگونه علائم چهار نوع متداول قلدری را شناسایی کنید، پس از شناسایی هر دسته آنگاه می‌دانید چگونه به عنوان والدین به کودکتان کمک کنید.

قلدری به معنای رفتاری مضر است که به طور مکرر در رابطه با عدم تعادل قدرت اتفاق می‌افتد. قلدری شکل‌های مختلفی به خود می‌گیرد: کلامی ، بدنی ، رابطه‌ای و حمله سایبری. اگرچه مدارس برای مقابله با زورگویی اقدامات بیشتری انجام می‌دهند ، اما والدین هنوز هم کلید توانمندسازی بچه‌ها برای جلوگیری از آن هستند.

در ادامه نکاتی در مورد نحوه مقابله با چهار نوع متداول قلدری و انواع چهارگانه قلدری را خواهید خواند.

 

زورگویی کلامی

 

آنچه در این نوع زورگویی اتفاق می‌افتد: زورگویی کلامی، زورگویی با سخنان ظالمانه، نامگذاری مداوم، تهدید و اظهارنظرهای بی احترامی در مورد خصوصیات شخص است (ظاهر، مذهب، قومیت، ناتوانی، گرایش جنسی و غیره).

 

مثال: وقتی کودک به فرزند دیگری می‌گوید “شما واقعاً چاق هستید و مادر شما نیز همینطور است.” اینجا زورگویی کلامی صورت گرفته است.

 

چگونه به نشانه‌ها توجه کنیم: ممکن است در نتیجه زورگویی‌هایی که به کودکتان اعمال شده کودکان منزوی شود، روحیه‌اش تغییر کند یا تغییراتی در اشتها نشان دهند. ممکن است آنها به شما بگویند که کسی در مورد آنها چیزی گفته باشد و از شما سؤال کند که آیا فکر می‌کنید این جمله درست است یا خیر.

 

چه باید کرد: ابتدا احترام را به بچه‌های خود بیاموزید. با رفتار خود، این حس را در آنها تقویت کنید که چگونه همه سزاوار رفتار خوب هستند. مانند اینکه از معلمان تشکر کنید، دوستان را ستایش کنید، و با دیگران مهربان باشید. به خود احترام بگذارید و به فرزندان خود کمک کنید تا از نقاط قوت آنها قدردانی کنند.

 

شین جیمرسون ، دکترای روانشناسی تربیتی و استاد دانشگاه سانتا باربارا کالیفرنیا می‌گوید: “بهترین محافظتی که والدین می‌توانند ارائه دهند ، تقویت اعتماد به نفس و استقلال فرزندشان و تمایل به اقدام در صورت لزوم است.” در مورد روش‌های ایمن و سازنده فرزندتان که می‌تواند به قلدر پاسخ دهد، بحث و گفتگو کنید. عبارات کلیدی برای گفتن با صدای محکم اما نه پرخاشگرانه به کودکتان آموزش دهید، مانند: “این حرف تو خوب نبود” ، “مرا رها کن” یا “ساکت باش”.

 

قلدری جسمی

 

آنچه در آن اتفاق می‌افتد: زورگویی جسمی یا قلدری با ارعاب جسمی تهاجمی، شامل ضربات مکرر، لگد زدن، سرقت، بستن راه، فشار و لمس کردن به روش‌های ناخواسته و نامناسب است.

 

نحوه نشان دادن علائم: بسیاری از کودکان هنگام بروز این اتفاق، به والدین خود اتفاقی که افتاده را نمی‌گویند. بنابراین مراقب علائم هشدار دهنده مانند برش‌های غیر قابل توضیح، خراش یا کبودی، لباس های گمشده یا آسیب دیده یا شکایت‌های مکرر از سردرد و دل درد باشید.

 

چه باید بکنید: اگر گمان می‌کنید فرزند شما مورد آزار و اذیت جسمی قرار گرفته است، یک مکالمه گاه به گاه شروع کنید. از آنچه در مدرسه، هنگام ناهار یا در راه خانه برای آنها اتفاق می‌افتد از او بپرسید. بر اساس پاسخ‌ها، از او بپرسید که آیا کسی با او دعوا داشته است یا خیر. سعی کنید احساسات خود را کنترل کنید. بر ارزش ارتباطات باز و مداوم با شما و معلمان یا مشاوران مدرسه تأکید کنید.

حتماً تاریخ و زمان وقوع زورگویی، پاسخ افراد درگیر و اقدامات انجام شده را مستند کنید. برای حل و فصل امور به تنهایی با والدین قلدر (یا خود قلدر) تماس نگیرید. اگر فرزند شما همچنان صدمات جسمی دارد، و فراتر از مدرسه به کمک بیشتری نیاز دارید، با ارگان‌های قانونی و حمایتی تماس بگیرید. قوانین ضد زورگویی و اذیت و آزار و اذیت محلی و سراسری وجود دارد که نیاز به اقدام اصلاحی سریع دارد.

 

قلدری رابطه‌ای

آنچه اتفاق می‌افتد: زورگویی رابطه‌ای، یا زورگوئی با تاکتیک‌های محرومیت، به طور عامدانه مانع از پیوستن کسی یا عضویت در گروه می‌شود، خواه سر یک میز ناهار، بازی، ورزش یا فعالیت‌های اجتماعی باشد.

 

مثال: گروهی از دانش‌آموزان در کلاس ورزش، در مورد تعطیلات آخر هفته و به اشتراک گذاری عکس، صحبت می‌کنند و با یک کودک به گونه‌ای رفتار می‌کنند که انگار او نامرئی است و وجود ندارد.

 

چگونه به نشانه‌ها توجه کنید: مراقب تغییرات خلقی، دوری کردن از گروه‌های همسالان و تغییر در راستای تنهایی بیشتر از حد معمول باشید. دختران بیشتر از پسران محرومیت اجتماعی، ارعاب غیر کلامی یا عاطفی را تجربه می‌کنند. درد می‌تواند به اندازه قلدری جسمی باشد و حتی بیشتر طول بکشد.

 

چه باید بکنید: این کار را به یک عادت روزمره تبدیل کنید تا با بچه‌های خود در مورد چگونگی گذراندن روزشان صحبت کنید، جنیفر کان، یک متخصص خانواده درمانی در نیوپورت بیچ ، کالیفرنیا توصیه می‌کند که به آنها کمک کنید تا مواردی را پیدا کنند که باعث خوشحالی آنها شود، به خصوصیات مثبت آنها اشاره کرده و اطمینان حاصل کنید که افرادی وجود دارند که عاشق آنها هستند و به آنها اهمیت می‌دهند. در پرورش استعدادها و علاقه‌های کودکتان در موسیقی، هنر، دوومیدانی، خواندن و فعالیت‌های بعد از مدرسه تمرکز کنید تا فرزندانتان در خارج از مدرسه روابط اجتماعی مناسبی با همسالانش برقرار کنند.

 

قلدری سایبری

آنچه اتفاق می‌افتد: قلدری سایبری یا زورگویی در فضای مجازی، شامل آزار و اذیت شخصی با پخش کلمات نامناسب، دروغ و شایعات دروغین از طریق ایمیل، پیام های متنی و پست‌هایی در رسانه‌های اجتماعی است. پیام های تحقیرآمیز، نژادپرستانه و هراسناک حتی اگر به طور مستقیم کودک شما را هدف قرار ندهند، فضای خصمانه‌ای ایجاد می‌کنند.

 

مثال: وقتی کسی توییت می‌کند یا می‌نویسد ، “کایدن یک فرد همیشه بازنده است” یعنی قصد تحقیر کایدن را دارد.

 

چگونه به نشانه ها توجه کنید: مراقب باشید هنگامی که فرزند شما وقت زیادی را به صورت آنلاین (بازدید از صفحات رسانه‌های اجتماعی یا پیام کوتاه) صرف می‌کند اما بعداً ناراحت و مضطرب به نظر برسد این هشدار‌دهنده است. حتی اگر او در رایانه، تبلت یا تلفن خود چیزهای دردناکی را می‌خواند، این ممکن است تنها راهکار اجتماعی او باشد. توجه داشته باشید اگر او در خواب مشکل دارد، التماس می‌کند که مدرسه نرود و در خانه بماند‌، یا از فعالیت‌هایی که زمانی دوست داشته است کنار بکشد، اینها نشانه‌هایی از درگیر شدن با یک قلدری سایبری است که در حق او اعمال می‌شود.

چه باید کرد: پیام‌های متوسط ​​می‌توانند به صورت ناشناس و سریع توزیع شوند و منجر به حمله سایبری شوند ، بنابراین ابتدا قوانین خانگی را برای امنیت اینترنت تعیین کنید. درمورد محدوده زمانی مناسب سن قبل از اینکه بچه‌های خود از اینترنت استفاده کنند را بشناسید. سایت‌ها، برنامه‌ها و دستگاه‌های دیجیتال محبوب و بالقوه سوء استفاده را بشناسید. به بچه‌های خود اطلاع دهید که فعالیت‌های آنلاین آنها را تحت نظر دارید. به آنها بگویید در صورت تجربه حمله در فضای مجازی، آنها نباید درگیر آن شوند، پاسخ دهند یا آنرا به جلو هدایت کنند.

درعوض، آنها باید به شما اطلاع دهند تا بتوانید پیام‌های توهین آمیز، از جمله تاریخ و زمان دریافت آنها را چاپ یا ذخیره کنید. گزارش حمله سایبری به مدرسه و ارائه دهنده خدمات آنلاین می تواند با مدیریت والدین انجام شود. اگر حمله سایبری برای تهدید و پیام‌های صریح جنسی افزایش می یابد، با عوامل اجرای قانون مانند پلیس فتا نیز تماس بگیرید.

اگر فرزند شما درباره اینکه مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد یا در مورد شخص دیگری مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد، لازم است تا مورد حمایت قرار بگیرند، شجاعت آنها را برای گفتن موارد این‌چنینی به شما ستایش کنید، و اطلاعات لازم را جمع آوری کنید (بدون اینکه عصبانی شوید یا کودکتان را متهم کنید). تفاوت بین کسی که فقط در تلاش است تا کسی را دچار مشکل کند و صحبت با یک بزرگسال که می‌تواند کمک کند، در این مورد برای کودکان مهم است. آنها به کسی که از آنها در این شرایط حمایت کند نیاز دارند و بهتر است به جای اینکه او را سرزنش کنید در نقش یک حامی برای او ظاهر شوید.

در صورت وقوع موارد قلدری اینترنتی همیشه در تماس با معلم یا مدیر فرزند خود برای نظارت بر اوضاع تا زمانی که متوقف شود قار بگیرید. همیشه با قلدری، خصوصاً اگر شدید یا مداوم باشد، قاطع اقدام کنید. در دنیا سایت‌هایی برای حمایت و اطلاع‌رسانی از موارد این چنینی ایجاد شده‌اند به عنوان نمونه می‌توانید برای اطلاعات بیشتر به stopbullying.gov مراجعه کنید.

 

سوزان پک فیلمبردار و نویسنده کتاب STAND TALL در این زمینه کارهای مفیدی انجام داده و به شما درس‌هایی ارائه داده است که به شما آموزش می‌دهد که چگونه به کودکتان احترام بگذارید و از زورگویی جلوگیری کنید. او ده‌ها سال تجربه دارد به عنوان معلم، مربی و مادر گام‌های خوبی در این زمینه برداشته است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *