چگونه در ارتباط زناشویی یکدیگر را ببخشیم؟

چگونه در ارتباط زناشویی یکدیگر را ببخشیم؟

ببخشیم تا رها شویم

یکتا فراهانی

همه ما در رابطه زناشويي خود بارها از هم می‌رنجیم‌ و گاه بدون اینکه بدانیم، یکدیگر را آزار می‌دهیم و برای بعضی از ما خیلی سخت است که بتوانیم همدیگر را ببخشیم. گاه کینه‌ای که در دل داریم، مدت‌ها ما را آزار می‌دهد و ارتباط ما را با مشکلاتی جدی مواجه می‌کند. اما مسئله اینجاست که دربرابر کدورت‌هایی که گاه‌وبیگاه به سراغمان می‌آید، چه‌ می‌توان کرد؟ چگونه می‌توانیم همدیگر را ببخشیم یا به گونه‌ای رفتار کنیم که کمتر برنجیم یا یکدیگر را برنجانیم؟ در این خصوص با دکتر ژاله افشاري منفرد، روان‌شناس و روان‌كاو، گفت‌و‌گو کرده‌ایم که‌ می‌تواند مفید واقع شود.

شناخت شخصیت افراد

در هر ارتباطی قبل از هرچیز بهتر است‌ به این موضوع توجه داشته باشیم خانواده‌ای که در آن بزرگ شده‌ایم، چه بستر روانی- رفتاری داشته و جو ارتباطی افراد در آن چگونه بوده است؛ درواقع بايد بدانيم گذشته روانی ما، داستان زندگی‌مان و شرایطی كه در آن بزرگ شده‌ایم‌، ارتباط با اطرافیان و الگوی روابط والدین ما به چه صورت بوده و تا چه حد بر ما تاثیر گذاشته است، تا چه ‌حد آن‌ها را قبول داریم و حتی دوران کودکی ما به چه شکل گذشته است؛ چراکه همه این موارد پایه رشد اساسی ما در بزرگ‌سالی خواهد بود؛ یعنی باید ببینیم فرایند کینه‌به‌دل‌گرفتن و بخشیدن افراد در خانواده‌هایشان به چه صورت بوده است.

فرایند بخشش

اینکه ما چطور یکدیگر را می‌بخشیم، به چند عامل بستگی دارد؛ نخست اينكه الگوی بخشش ما از کودکی و در خانواده ما به چه صورت بوده و ناکامی‌ها تا چه حد عمیق و آزاردهنده بوده است؛ درواقع بخشش هدیه‌ای است که با قلب خود آن را به دیگری هدیه می‌دهیم و دربرابر کسی که از او رنجیده‌ایم، لطف و گذشت مي‌كنيم.

همدلی و مهربانی

گاهی بهتر است خودمان را به‌جای کسی که او را آزار می‌دهیم، بگذاریم؛ درواقع باید بتوانیم با او همدلی کرده و بستری را برای بخشش فراهم کنیم. بخشش تنها یک واژه است، ولی عمق آن ازلحاظ روانی زیاد است و به بزرگ‌منشی نیاز دارد. ترمیم آزاری که دیده‌ایم، به زمان زیادی نیاز دارد؛ زيرا باید دیوار اطمینان دوباره بنا شود. اگر در خانواده‌ای رشد یافته باشیم که در آن، ناکامی ‌زیاد بوده، افراد عادت نداشته‌اند از یکدیگر عذرخواهي کنند، به‌راحتی در خانواده سرزنش و تحقیر ‌شده‌اند و نیز آسیب‌های ناشی از آن هم ترمیم نشده‌ است، این موضوع کم‌کم تبدیل به عقده و کینه‌ خواهد شد. طبيعي است كه اين افراد‌ در زندگی زناشویی هم‌ نتوانند از الگویی که دارند، دوری کنند. بدين ترتيب زود قهر می‌کنند؛ چون هنوز خشم دارند و با توجه به اينكه قهر، واکنش خشم است و یکی از لایه‌های پرخاشگری محسوب می‌شود، گاهی قهر را موثرتر از هر واکنش دیگری می‌دانند.

چرا قهر می‌کنیم؟

معمولا الگویی که از آن درمورد رنجش، کینه و بخشش در زندگی زناشویی تبعیت می‌کنیم، به تربیت ما در دوران کودکی برمی‌گردد؛ ولی درنهايت کسانی که زیاد قهر می‌کنند، افراد زیاده‌خواهی هستند که دوست دارند همه‌چیز همان‌گونه که خودشان می‌خواهند، در اختیارشان باشد؛ ممکن است والدین بیش‌از‌حد به ‌ما توجه داشته‌اند یا هرچه را که خواسته‌ایم، در اختیارمان گذاشته‌اند و اجازه نداده‌اند ما بسیاری از ناکامی‌ها را تحمل کنیم یا برعکس اصلا دیده نشده‌ایم و حالا می‌خواهيم این بی‌توجهی‌های دوران کودکی‌مان جبران شود. همه این‌ها می‌توانند در ناخودآگاه فرد باقی بمانند و در بزرگ‌سالی خود را به اشکال مختلف نشان دهند؛ حتی بدون اینکه شخص از آن خبر داشته باشد.

ابراز ناراحتی و رنج

ابراز ناراحتی و دلخوری از طرف مقابل در زندگی زناشویی بسیار مهم است. ابتدا باید موضوع رودربایستی بین دو طرف حل شده باشد؛ زیرا مسئله خیلی مهمی‌ است که باعث خودخوری می‌شود و در شرایط بدی آن را نشان می‌دهد؛ البته ما معمولا نياز به آموزش ابراز بجا و مناسب عقاید خود داریم که مثلا آیا باید مشكل خود را به‌طورمستقیم و همان موقع بگوییم یا صبر کنیم تا خشممان برطرف شود؟ درواقع همه این موارد، نسبی هستند؛ یعنی با توجه به شناختی که از خودمان، طرف مقابل و شرایطمان‌ داریم، می‌توانیم نتیجه‌گیری کنیم. گاهی با توجه به شرایط، باید زمان درستی را برای مطرح‌کردن مشکل درنظر گرفت و حتما آن را با كلام و لحن مناسبي مطرح كرد؛ ضمن اينكه هدف ما از اين كار نبايد تغيير طرف مقابل باشد؛ فراموش نكنيم كه امكان دارد بتوانيم برروی كسي تاثير بگذاريم، ولي نمي‌توانيم او را تغيير دهيم؛ البته گاهي هم تاثير زياد مي‌تواند منجر به تغيير شود.

شناسايي احساسات

يكي از موارد خيلي مهم بين زوجين، شناخت احساسات دو طرف است؛ يعني دو طرف ابتدا بايد از احساسات خود آگاه باشند و سپس بتوانند به شناخت احساسات طرف مقابل بپردازند؛ مثلا بايد ببينيم وقتي از همسرمان انتقاد مي‌كنيم يا او از ما انتقاد مي‌كند، چه احساسي داريم. متاسفانه معمولا به‌جاي اينكه احساسات هم را شناسايي كنيم، نقش والد يا كودك را براي هم ايفا مي‌كنيم؛ يعني هيچ‌كدام بالغانه با يكديگر گفت‌و‌گو نمي‌كنيم. با استفاده از اين تكنيك خيلي بهتر و بيشتر مي‌توانیم يكديگر را ببخشيم و درواقع فرايند بخشش آسان‌تر خواهد شد؛ چون بخشيدن واقعي نيازمند بستر مناسب است. گذشت و بخشش در خلأ اتفاق نمی‌افتد و به‌رايگان هم به دست نمي‌آيد؛ بلكه بايد شرايط لازم در هر دویمان وجود داشته باشد و بخواهيم به حرف‌هاي همديگر گوش دهيم و براي یکديگر مشخص كنيم كه چرا و دقيقا به چه علت از يكديگر مي‌رنجيم؛ ‌چون علت واقعي رنجش‌هاي طرف مقابل مي‌تواند شناخت خوبي از او به ما دهد. درواقع براي اينكه طرف مقابل بتواند ما را ببخشد، بايد به احساسات او پل بزنيم و به این نکته توجه کنیم كه هيچ رفتاري بي‌دليل و بدون ريشه در گذشته نيست.

هيچ‌كس كامل نيست

براي اينكه بتوانيم آسان‌تر طرف مقابلمان را ببخشيم، بايد بدانیم كه هيچ‌كس كامل نيست. ما بايد بپذيريم كه همه افراد، نقص‌هايي دارند و هيچ‌کس كامل نيست. اگر از كودكي ياد گرفته‌ايم دنيا ‌و آدم‌هايش بايد‌ بی‌نقص باشند، حالا وقتي كسي ما را مي‌رنجاند بخشش او براي ما خيلي سخت خواهد شد؛ ضمن اينكه وقتي نمي‌توانيم كسي را ببخشيم، درواقع بيشتر خودمان را اذيت مي‌کنیم. اما وقتي ديگران را مي‌بخشيم، مي‌پذيريم كه همه ما ضعف‌هايي داريم كه بايد آن‌ها را قبول کنیم. گاهي هنگامي‌‎كه يك زوج همديگر را مي‌بخشند‌، اما آن اشتباه مدام تكرار مي‌شود، بايد از شخص سومي مانند مشاور، دوست معتمد يا شخص بزرگي در خانواده كمك گرفت؛ چون بعضي‌اوقات خود ما نمي‌دانيم به چه علت مدام يك اشتباه را تكرار مي‌كنيم و باعث آزار طرف مقابلمان مي‌شويم‌؛ ضمن اينكه طرف مقابلمان هم نمي‌داند چرا مدام ضعف‌هاي ما را به رخمان مي‌كشد؛ بنابراین حتما بايد به يكديگر بگوييم كه از چه چيزهايي مي‌رنجيم و علت آن‌ها چيست. گاهي افراد مشكلاتي نظير آزردن ديگران را از كودكي‌ به‌همراه دارند؛ بدون اينكه خودشان از آن آگاه باشند و تمام اين مشكلات به اين علت است كه الگوهاي اين‌گونه رفتارهاي دردآوری در فرد دروني شده است؛ بنابراين زوجين حتما بايد از خويشتن آگاهی یابند و به‌علاوه از علت رفتار‌هاي خود با ديگران هم آگاه باشند اگر به‌تنهايي نمي‌توانيم به اين آگاهي‌ها دست يابيم، بايد حتما از مشاور يا كلاس‌هايی كه در اين زمينه هست كمك بگيريم.

چند نكته اساسي

توجه به چند نكته مي‌تواند‌ ما را براي بخشيدن طرف مقابلمان كمك كند:

  • هرچيزي را براي خود مي‌پسنديم، براي ديگران هم بپسنديم.

كاري‌ را كه‌ باعث رنجش همسرمان مي‌شود، تكرار نكنيم.

همسرمان را به شجاعتي برسانيم كه بتواند به‌راحتي حرف‌ها و ناراحتي‌هاي خود را با ما مطرح كند، خودمان هم همين كار را انجام دهيم.

دو طرف باید اعتماد‌به‌نفس را در يكديگر تقويت كنند‌ و عشق را رشد بدهند و قدر لحظات كنارهم‌بودن را بدانند.

بهتر است براي اينكه رنجش‌هايمان روي هم انباشته نشوند، خيلي زود یکديگر را از ناراحتي‌هايي كه از يكديگر داريم، آگاه كرده و درست‌ حرف‌زدن را تمرين كنيم

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

پس از کلیک بر روی اشتراک لطفا صندوق ورودی یا بخش اسپم ایمیل خود را چک کنید

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

۲۷

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

۳ دیدگاه برای این مطلب ثبت شده است

  1. کوشکی
    ۱۲:۵۵ ۱۳۹۸/۰۷/۲۷

    واقعا مطلب خوبی بود من مرد هستم و در خانواده ای بزرگ شدم که پدرم همیشه فحش به مادرم میداد و مادرم به من آموخت که در مواقعی که با همسرم اختلاف نظر دارم فحش ندم و درست و با منطق صحبت کنم خدارو شکر با ۲ سال زندگی زناشویی یک بار بی احترامی نکردم و با منطق صحبت کردم

  2. الناز
    ۴:۱۳ ۱۳۹۸/۰۷/۲۸

    ممنون عالی بود

  3. آرش
    ۱:۵۸ ۱۳۹۸/۰۸/۰۸

    ممنون واقعا مطالب خوبی بود