پرسش پاسخ کودک بخش۹

پرسش پاسخ کودک بخش۹

پرسش۴۱:

کودک من ۶ ساله است و دچار شب‌اداری. می‌خواستم از شما برای درمان او کمک بگیرم.

پاسخ:

برای درمان شب‌ادراری اول بایستی کودک توسط دکتر اورولوژی معاینه شود تا مطمئن شویم که مشکل فیزولوژیک ندارد. اگر نداشت، راهکارهای زیر موثر است:
۱-استفاده از جدول تشویق هفتگی (رفتار‌درمانی)؛ مثلا هرشب که جای خود را خیس نکرد، یک ستاره در جدول درج شود و با گرفتن هر هفت ستاره، یک جایزه بگیرد.
۲-نخوردن مایعات دو ساعت قبل خواب.
۳-کوک‌کردن ساعت، بیدار‌شدن در نیمه‌شب و رفتن به دست‌شویی یا همان روش تشک زنگ‌دار؛ اگر دسترسی وجود دارد.(رفتار‌درمانی)
۴-صحبت با والدین جهت ایجاد محیط آرام برای کودک، شناسایی اضطراب‌های او و رفع آن‌ها
۵-آموزش‌دادن به والدین تا کودک را به‌خاطر شب‌ادراری شماتت نکنند. (شناخت‌درمانی)
۶-همراهی و کمک به کودک برای تمیزکردن تخت، بعد از هر بار ادرار شبانه؛ خود کودک بایستی در تمیز‌کردن رختخواب خود مشارکت داشته باشد.
۷-دادن آب بیشتر به کودک در طول روز و تمرین نگه‌داشتن ادار تا رفتن به دست‌شویی. مثلا در لحظه نیاز، شمردن تا عدد ۱۰ و بعد تخلیه ادرار. بعد از چند روز، شمردن تا عدد ۲۰ و بعد شمردن تا عدد ۳۰ و … به‌منظور تقویت ماهیچه‌های کنترل‌کننده ادرار.
۸- و نهایتا اگر بعد از شش‌ماه با این راهکارها بهبودی حاصل نشد، مشورت با روان‌پزشک و مشاور کودک توصیه می‌شود.

 

پرسش۴۲:

پسرم امسال کلاس‌اولی است و دو سال هم به پیش‌دبستانی و مهدکودک رفته است. زمانی‌که به مهدکودک و پیش‌دبستانی می‌رفت، بسیار علاقه‌مند به آن فضا بود ولی الان که به مدرسه می‌رود، نمی‌تواند خودش را با مدرسه تطبیق بدهد و دلش می‌خواهد هنوز در فضای مهد باقی بماند؛ چون ازنظر درس، بازی و قوانین دارد شرایط جدیدی را تجربه می‌کند و به همین دلیل هر روز صبح که بیدارش می‌کنم، می‌گوید نمی‌خواهد به مدرسه برود. حالا سوالم این است که لازم است خودم مواردی مثل ایستادن در صف، رعایت حقوق دیگر شاگردان، دویدن در حیاط مدرسه و … را من به فرزندم بیاموزم یا باید صبر کنم تا اولیای مدرسه این وظیفه را انجام دهند و وی را با این قوانین آشنا کنند؟ درضمن مسئله دیگری که دارم این است که فرزندم در مدرسه نسبت به همکلاسی‌هایش با قلدری رفتار می‌کند و هنوز نمی‌تواند حضور آن‌ها را درکنارش بپذیرد و حقوق آن‌ها را رعایت کند، درحالی‌که تک‌فرزند نیست و خواهری دارد که دو سال از خودش بزرگ‌تر است. به من بگویید با فرزندم چگونه رفتار کنم؟

پاسخ:

عدم سازگاری ‌بچه‌ها با محیط، امری طبیعی است. اساسا‌ رفتار انسان‌ها ترکیبی از آثار محیط و ویژگی‌های شخصیتی آن‌هاست. طبعا بسیاری افراد از قرارگرفتن در محیط جدید و ناآشنا دچار استرس‌‌ می‌شوند. این احساس عدم امنیت در بزرگ‌سالان به یک نوع و در کودکان به نوع دیگری جلوه می‌کند؛ مثلا در کودکان ممکن است به‌صورت گریه‌های طولانی یا درگیری و قلدری با دیگر بچه‌ها خودش را نشان دهد که درمورد فرزند شما به نظر می‌رسد این دومی اتفاق افتاده است. دانستن ریشه این موضوع کمک می‌کند تا ما رفتار درستی از خود نشان دهیم و باعث تشدید مشکل نشویم. بی‌تردید نقش والدین در این موضوع بسیار کلیدی است؛ مثلا وقتی پدر و مادر تلاش کنند تصویری دوست‌داشتنی و زیبا از مدرسه در ذهن کودک بسازند‌ و یا کاری کنند که احساس امنیت و آشنایی در محیط مدرسه به‌جای ناامنی و غریبگی در ذهن کودک شکل بگیرد، قطعا می‌توانند فرزندشان را به مدرسه‌رفتن ترغیب کنند. در این مسیر اقداماتی می‌توان انجام داد که به برخی از آن‌ها در اینجا اشاره می‌کنم:
۱- سعی کنید از مدرسه تعریف کرده و تلاش کنید تصویری مثبت و مفید از مدرسه را در ذهن فرزندتان شکل بدهید، اما زیاده‌روی نکنید. شما باید نشان بدهید که ناراحتی او را درک می‌کنید و درکنار آن، در فرصت‌های گوناگون درباره نکات خوب مدرسه‌رفتن هم به‌طور غیرمستقیم صحبت کنید. یادتان باشد وجود فرزند دیگرتان که به مدرسه می‌رود هم می‌تواند در این زمینه به شما کمک کند. شما می‌توانید در گفت‌وگوهایی که درمورد مدرسه با فرزند بزرگتان دارید، به‌نحوی‌که فرزند کوچکتان هم آن را بشنود، روی این نکات مثبت تاکید کنید. درعین‌حال دقت کنید که مبادا گفتار و رفتار خواهر بزرگ‌تر حاوی پیام‌های منفی درباره مدرسه باشد.
۲- هماهنگی میان پدر و مادر در این موضوع‌ بسیار مهم است. یادتان باشد نباید رویکرد شما با هم متفاوت باشد. پدر و مادر باید از یکدیگر در این موضوع پشتیبانی کاملی داشته باشند. اگر اختلافی هست، قبلا با هم برطرفش کنید و به یک راه‌حل مشترک برسید.
۳- قوانین و ارزش وجود آن‌ها را به او بیاموزید. فرزندتان در سنی است که باید یاد بگیرد در همه محیط‌ها از قانون تبعیت کند. اگر در خانه شما هیچ ضابطه روشنی وجود ندارد و شما هم انتظار خاصی از فرزندتان ندارید، طبعا محیط مدرسه و قوانین آن برایش زجرآور و غیرقابل تحمل خواهد بود. گرچه سخت‌گیری بیش‌ازحد هم درست نیست، امافقدان تعداد محدودی قانون‌ منطقی در خانه موجب ناهماهنگی میان خانه و مدرسه و سردرگمی کودک می‌شود. همچنین می‌توانید از داستان و بازی برای آموزش غیرمستقیم اهمیت و ارزش قانون‌ها استفاده کنید و یادتان هم نرود که خودتان حتما احترام به قانون و حقوق دیگران را درعمل به او نشان دهید.

۴- ارتباط نزدیکی با معلمش برقرار کرده و کاری کنید که او متوجه این ارتباط شما بشود. اغلب معلمان اول دبستان تجربه بسیارخوبی در نحوه سازگارکردن کودک با مدرسه دارند؛ پس اگر ارتباط نزدیکی با معلم داشته باشید، از این تجربه به بهترین شکل بهره خواهید برد. همچنین فرزند شما با اطلاع از رابطه خوب میان شما و معلمش آمادگی بیشتری برای پذیرش معلم و مدرسه پیدا می‌کند. پس از طریق معلم هرروز از اتفاقات جدید مدرسه باخبر شوید و درباره آن‌ها درخانه صحبت کنید تا احساس پیوستگی میان خانه و مدرسه برای او بیشتر ایجاد شود.
۵- این نکته بسیار کلیدی است. مطالعات نشان داده ‌است که داشتن ارتباط خوب با تعدادی از بچه‌های مدرسه در سازگارشدن بچه‌ها با مدرسه بسیار موثر است؛ بنابراین سعی کنید حلقه دوستانه‌ای برای او ایجاد کنید؛ مثلا با والدین دو نفر از بچه‌ها آشنا شوید و برنامه‌های مشترکی با حضور فرزندانتان در بیرون از مدرسه داشته باشید، مثل رفتن به پارک. در این بخش هم از کمک معلم می‌توانید بهره ببرید. این موضوع نقش مهمی در سازگاری کودک ایفا می‌کند.
۶- صبر داشته باشید و یکنواخت عمل کنید. فرایند سازگارشدن زمان‌بر است. شما نباید دائم رفتارتان را تغییر دهید. یک روز آرام باشید و روز دیگر از کوره دربروید و بدین ترتیب پیام‌های متناقضی درباره مدرسه و ارزش آن به فرزندتان ارسال کنید؛ پس رفتار صحیح را انتخاب کنید و باآرامش آن را در هر روز ادامه دهید. به خودتان و فرزندتان شک نکنید و مطمئن باشید که انشاا… به‌مرور مسائل حل خواهند شد.

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

پس از کلیک بر روی اشتراک لطفا صندوق ورودی یا بخش اسپم ایمیل خود را چک کنید

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

۲۱۵

مقاله های مرتبط :