پرسش پاسخ کودک بخش۶

پرسش پاسخ کودک بخش۶

پرسش۲۶:

برای آرام‌کردن کودکی ۵ ساله که با پدر و مادری زندگی می‌کند که دائما در حال مشاجره و جرو‌بحث هستند و مدام احساس عدم امنیت دارد، چه کار باید کرد؟

پاسخ:

چون کودک در محیطی پراضطراب و پرتنش تربیت می‌شود، امکان ایجاد اختلال‌های روانی بسیاری در کودکی، نوجوانی و بزرگسالی او وجود دارد. تا علت برطرف نشود، کودک بهبود پیدا نمی‌کند و اول بایستی خانواده تحت‌درمان قرار گیرد؛ یعنی مشکلات بین زوجین حل شود یا اگر غیرقابل‌حل است، مقدمات طلاق ایجاد شود.گاهی وقتی درگیری بسیار شدید است، ما مجبوریم بین بد (طلاق) و بدتر (ماندن در زندگی پر‌آشوب و اختلال‌های روانی کودک)، یکی را انتخاب کنیم. از طرفی، بعد از ایجاد آرامش نسبی (یا حل تعارض زوجین یا طلاق)، کودک نیاز به چند جلسه درمان خواهد داشت. این روند شامل بازی‌درمانی، آموزش والدین در جهت ارتباط بهتر با فرزند و انتخاب سبک فرزندپروری موثر‌تر و برنامه‌ریزی آموزشی است.
همچنین به والدین پیشنهاد می‌شود که برای کودک با مشارکت خودش، اهداف کوتاه‌مدت و بلند‌مدت درنظر بگیرند. حتما کودک را در کلاس‌های ورزشی شرکت دهند یا با توجه به علاقه کودک، امکان حضور او را در یک کلاس هنری خوب مهیا کنند. ورزش و یادگیری مهارت‌های هنری کمک می‌کند کودکان اعتماد‌به‌نفس از‌دست‌رفته خویش را بازیابند و با ارتباط خوبی که با هم‌سن‌و‌سالانشان برقرار می‌کنند، چیزهایی را که در طی چند سال از آن محروم بودند، دوباره به‌دست آورند؛ درضمن، ایجاد محیط شاد به همراه بازی، افسردگی‌ها، خشم‌ها و اضطراب‌های این کودکان را کاهش می‌دهد.
یادمان باشد کودکان ما آن‌طوری که در ذهنمان راجع‌به تربیت آن‌ها خیال‌پردازی می‌کنیم، تربیت نمی‌شوند؛ بلکه آن‌ها آن‌گونه که ما با آن‌ها یا همسرمان رفتار می‌کنیم، تربیت شده و آموزش می‌بینند.

پرسش۲۷:

– دختری ۴ ساله دارم که به‌شدت از تنهایی اتاقش می‌ترسد و از تاریکی وحشت دارد و متاسفانه هیچ راهی برای کمتر‌شدن شدت این ترس او به‌ ذهنم نمی‌رسد. از شما می‌خواهم برای حل این مشکل به من کمک کنید.

پاسخ:

ترس در کودکان یک موضوع شایع است که به علت‌های مختلفی شروع می‌شود. «ترس از تنهایی در اتاق» یکی از بیشترین ترس‌ها در کودکان زیر ۶ سال است و راهکاری که این ترس را کمتر یا متعادل‌تر می‌کند، این است که شما یک مدت با او به اتاق بروید؛ در ضمن سعی کنید نور اتاق هم کمتر و غیر‌مستقیم باشد تا کودک به نور کم عادت کند و از تاریکی وحشت نداشته باشد و با حضور شما حس امنیت را درک کند. در این مرحله باید حتی در تاریکی بهانه‌ای پیدا کنید و با او به اتاقش بروید.
قدم بعدی رفت‌و‌آمد شما به اتاق کودک با فاصله کم است؛ به‌طوری‌که کودک برای مدتی در اتاق تنها بماند و اطمینان داشته باشد شما نزدیک هستید و خواهید آمد. کم‌کم این مدت را بیشتر کرده و فاصله‌تان را از اتاق زیادتر کنید؛ مثلا اول روبه‌روی کودک و جلوی چشمش باشید و بعد دورتر بروید، تا جایی‌که فقط صدای شما را بشنود. در این مرحله باید برای دخترتان در اتاق اسباب بازی بگذارید تا سرگرم شده و ازآن لذت ببرد.
البته فراموش نکنید که ترس کودک را نباید نادیده گرفت و همچنین نباید او را بابت ترسش سرزنش یا مسخره کرده یا ترسش را بزرگ‌نمایی کنید. باید او را درک و نوازش کنید و در هنگام ترسش به او اطمینان بدهید که کنارش هستید؛ ضمنا گاهی او را به اتاق تاریک بفرستید و به او یاد بدهید خودش چراغ را روشن کند، زیرا با عدم درک و نوازش‌نشدن، احساس ناایمنی کودک بیشتر شده و ترسش به اضطراب و وحشت تبدیل می‌شود که موجب آشفتگی کودکتان خواهد شد.

پرسش۲۸:

من یک پسر۹ساله دارم که بسیار پرخاشگر است و با غریبه وآشنا با تندی و طلبکارانه حرف می‌زند و بحث می‌کند. بچه‌های هم‌سن‌وسال خودش را هم در مدرسه خیلی اذیت می‌کند؛ به‌طوری که دوستی ندارد. من به غیر از پسرم، یه دختر۳ساله هم دارم که با او هم همین رفتار را دارد.

درس پسرم فوق‌العاده خوب است، اما به‌خاطر اخلاقش هیچ‌کس حاضر نیست یک ساعت هم در کنارش بماند. من وهمسرم به‌خاطر این اخلاق او خیلی ناراحتیم و دوست داریم که ما را راهنمایی کنید؛ چون واقعا عاصی شده‌ایم.

پاسخ:

به‌نظر می‌رسد که کودک شما اعتماد‌به‌نفس پایینی دارد؛ علاوه‌بر آن مهارت‌های ارتباطی درست را هم یاد نگرفته است. همه این‌ها می‌تواند به‌خاطر سخت‌گیری‌های تربیتی و عدم ارتباط درست والدین و دستور‌دادن‌های زیاد به او از بچگی باشد. مثلا باید سعی می‌شد که اعتماد‌به‌نفس کودک از سه سالگی در مراکز آموزشی و با یادگیری مهارت‌های هنری و ورزشی افزایش یافته و مهارت‌های ارتباطی را بیاموزد که احتمالا این مسئله به درستی انجام نشده است.

باید به کودک کمک کرد تا اعتماد‌به‌نفسش را افزایش دهد. توصیه می‌کنم در خانه بسیار با احترام با او صحبت کرده و مهارت‌هایش را جلوی دیگران نمایش داده و حسابی او را تحسین کنید. با او رفتارهای بزرگ‌منشانه داشته باشید تا او این رفتارها را الگو قرار دهد. قرار است او نقش‌های جنسیتی را از پدر یاد بگیرد.

بنابراین ارتباط بسیار دوستانه پدر با فرزند و انجام کارهای مردانه همراه با پدر مانند‌ خرید برای خانه،کوه‌نوردی، شنا و …ضروری است. همچنین باید کمک کرد تا در بین دوستان همسن‌و‌سالش قرار بگیرد؛ چون ورزش‌های تیمی و کلاس‌های هنری مثل موسیقی به یادگیری مهارت‌های ارتباطی او کمک می‌کند. ضمنا برای اینکه رک‌گویی و حاضر‌جوابی او را کم کنید، نباید سریع و رک جواب او را بدهید.

به او احترام بگذارید و با او نجنگید؛ بلکه در کنارش باشید و با او دوستانه برخورد کنید. بچه‌ها اخلاق و ادب را از طریق الگوبرداری یاد می‌گیرند نه از طریق سخنرانی‌ها و نصیحت‌های شما؛ پس با او لج‌بازی نکنید و بگذارید احترام و عشق باعث حرف شنوی‌ او شود، نه لج‌بازی و زور و قدرت شما.

پرسش۲۹:

علت دزدی در کودکان، مخصوصا پسرها، چیست تا والدین به آن‌ها توجه لازم را داشته باشند؟

پاسخ:

دزدی در کودکان می‌تواند علل عاطفی و روانی یا مادی داشته باشد. علل عاطفی می‌توانند شامل مواردی مثل محرومیت از محبت و نوازش، اضطراب و حسادت، انتقام از والدین به هر علتی و خودنمایی‌کردن یا مشکلات جدی‌تر روانی مثل حس تنهایی در خانواده، صدمه‌زدن به دیگران برای خالی‌کردن عقده خود، کشش و علاقه شدید به داشتن وسایل پر‌ زرق‌و‌برق باشند.
نکته بعدی می‌تواند نیاز مادی باشد؛ همان‌طور که در سنین بالاتر هم این علت وجود دارد؛ مثل دسترسی‌نداشتن به مایحتاج اولیه برای ارضای حس تملک یا تامین پول برای خرید وسایل موردنیاز. با دقت و رسیدگی به این موارد، والدین می‌توانند از این رفتار جلوگیری کنند.

پرسش۳۰:

مشکل دروغ‌گویی در پسر ۵ ساله من، نگرانم کرده است. لطفا مرا راهنمایی کرده و علت آن و تکنیک رفتاری برای حل این مشکل را توضیح دهید.

پاسخ:

در این سنین دروغ‌گویی در کودک شدت پیدا می‌کند که علت‌های مختلفی مثل ترس از تنبیه‌شدن، تقلید، جلب‌توجه، خیال‌بافی، اعتماد‌به‌نفس پایین و داشتن دوستان خیالی دارد. والدین باید خود الگوی رفتاری صداقت و راستگویی برای کودکان باشند؛ پس اولین اقدام والدین باید پیدا‌کردن علت دروغ‌گویی باشد و بعد به‌کار‌گیری تکنیک رفتاری برای جلوگیری از تکرار آن. اگر کودک شما دروغی گفت، از عصبانی‌شدن و تنبیه‌کردن پرهیز کنید، ولی به او تذکر بدهید و او را از ناراحتی خود آگاه کنید؛ ضمنا برای شکل‌گیری رفتار درست در کودک، به‌جای زیر‌سوال‌بردن شخصیت کودک، رفتار نادرست را زیر سوال ببرید و هرگاه کودکتان صادق بود، با تحسین یا هدیه‌ای کوچک تشویقش کنید.
مهم‌ترین مسئله محبت و پذیرش بی‌قید‌و‌شرط شخصیت فرزند با صبر در برابر اشتباهات اوست که کمک زیادی به داشتن صداقت در کودکان می‌کند.

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

پس از کلیک بر روی اشتراک لطفا صندوق ورودی یا بخش اسپم ایمیل خود را چک کنید

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

۲۵۴

مقاله های مرتبط :