پرسش پاسخ نوجوان بخش۶

پرسش پاسخ نوجوان بخش۶

پرسش۲۶:

خواهرزاده‌ام پسری ۱۴ساله است که امسال وارد دبیرستان می‌شود. مدتی است سوالی برای ما پیش آمده و آن، این است که او به‌شدت اصرار دارد والدینش برایش یک گوشی تلفن همراه با تمام امکانات خریداری کنند؛ چون تمام همکلاسی‌هایش از این امکانات برخوردارند.

درحالی‌که والدین او به علت ترس از آسیب‌دیدن فرزندشان از این کار امتناع می‌کنند؛ البته او امکاناتی مثل لپ‌تاپ و انواع بازی‌های کامپیوتری را دارد، اما مصر است از اینترنت استفاده کنید. لطفا بگویید زمان مناسبی که او می‌تواند یک گوشی همراه هوشمند با اینترنت در اختیار داشته باشد، چه زمانی است؟ و چگونه باید با وی رفتار کرد؟

پاسخ:

امروزه استفاده از موبایل و اینترنت، امری فراگیر میان نوجوانان شده است و بااین‌وجود نباید این موضوع را نادیده بگیریم که گسترش یک مسئله به معنای مطلوب‌بودن آن نیست؛ بنابراین اگر در موضوعی مثل استفاده از موبایل، می‌خواهیم تصمیمی بگیریم، باید اول به مبانی و اصول مراجعه کنیم، نه صرفا به جو حاکم بر جامعه یا اطرافمان. درواقع تصمیم‌گیری در مواردی نظیر این نیاز، به عوامل گوناگون بستگی دارد و شرایط خانواده و وضعیت اخلاقی و فکری فرزند نیز از جمله عوامل موثر در این امر هستند؛ بنابراین نمی‌توان یک الگوی کلی را در این زمینه ارائه داد و مثلا سن خاصی را برای خرید موبایل به‌طور همگانی اعلام کرد. گرچه درکل، داشتن موبایل هوشمند شخصی به‌همراه دسترسی به اینترنت قبل از ۱۵ یا ۱۶سالگی توجیهی ندارد. اما در این سن هم باید با رعایت چند مورد مهم اقدام کرد.
قبل از بیان این موارد توجه داشته باشید که غالب آسیب‌های نوجوانان در استفاده از اینترنت ناشی از سه موضوع است: ۱- استفاده بی‌هدف ۲- استفاده زیاد ۳- استفاده کاملا خصوصی؛ بنابراین زمانی‌که ما می‌خواهیم چنین امکانی را برای فرزندمان فراهم کنیم، باید تدابیری برای جلوگیری از این موارد داشته باشیم. به نظر می‌رسد اقدامات زیر بتواند در این زمینه راهگشا باشد.
قوانین شفاف:
استفاده نوجوانان از اینترنت نیز به نحوی واردشدن به جامعه بزرگ‌سالان است. همان‌طور که برای رفت‌وآمد‌ها و خروج فرزندمان از منزل، مقرراتی تنظیم کرده‌ایم، لازم است برای ورود نوجوان به دنیای مجازی نیز مقرراتی تنظیم کنیم و خیلی شفاف و دوستانه قوانین استفاده از اینترنت و موبایل را با او در میان بگذاریم؛ مثلا اگر او رمزی برای ابزار دیجیتال خود دارد، باید این رمز را با والدینش به اشتراک بگذارد یا اینکه میزان استفاده‌اش را از این ابزار، هدفمند و محدود کند. در تنظیم قوانین، معقول رفتار کنید و حتما نظر نوجوان را هم بخواهید و بعد از توافق، در اجرای آن جدیت نشان دهید. درابتدا ممکن است مقاومت‌هایی وجود داشته باشد، اما به‌مرور مسئله حل خواهد شد. نکته مهم این است که اگر این قوانین از ابتدا جدی اجرا نشوند، تثبیت آن‌ها در آینده مشکل‌تر است. ما به بعضی خانواده‌ها پیشنهاد می‌کنیم که نوجوان باید هزینه استفاده از اینترنت و موبایل را از پول‌توجیبی خودش تامین کند و باید یاد بگیرد این هزینه‌ها را مدیریت کند. این مسئله علاوه‌بر ایجاد مسئولیت‌پذیری در او، روشی برای کنترل میزان استفاده وی نیز است.
تدریج:
باید درنظر داشت که ورود یک‌باره به این محیط جدید که همراه با آزادی‌های زیاد باشد، مناسب نیست و لازم است این فرایند، به‌تدرسج انجام شود تا نوجوان گام‌به‌‎گام برای آن آمادگی پیدا کند؛ مثلا در ابتدا نوجوان باید برای مدتی به‌طور مشترک از گوشی مادر استفاده می‌کند. در موضوع استفاده از اینترنت پیشنهاد می‌شود از اینترنت خانگی در فضای مشترک خانه و در هنگام حضور پدر یا مادر استفاده شود تا امکان استفاده خصوصی و دور از نظارت کمتر باشد. موبایل اختصاصی و دسترسی به اینترنت روی آن ابزار مناسبی برای اوایل دوره نوجوانی نیست.
سواد رسانه‌ای:
نوجوان باید مهارت‌های استفاده صحیح از محتوای اینترنت را کسب کند و همچنین لازم است آسیب‌های این فضا از جمله هویت‌های جعلی، شایعات، سوءاستفاده‌ها و … را بشناسد و بتواند برخورد مناسبی داشته باشد. به‌علاوه بتواند از خودش و اطلاعات و تصاویر و … خود به‌درستی محافظت کند. نوجوانان باید بدانند که درصورت مواجهه با مشکل، می‌توانند با پدر یا مادرشان به‌راحتی صحبت کنند. این مسئله تاکید دوباره‌ای بر اهمیت ارتباط صحیح است.
تقویت ارتباط:
همچنان‌که بارها تاکید کرده‌ایم، بسیاری از آسیب‌ها ناشی از عدم وجود ارتباط مناسب بین والدین و نوجوان است. اگر می‌خواهید نوجوانتان آسیب‌پذیری کمتری در مقابل تهدید‌ها داشته باشد، ارتباطتان را با او تقویت کنید.
ارزش‌مداری و عزت‌نفس:
به یک تعبیر مواجهه فرزندان با اینترنت، همچون آینه‌ای نقاط قوت و ضعف تربیت شما را نشان می‌دهد. اگر شما ارزش‌ها را به‌درستی به فرزندتان منتقل کرده باشید و همچنین او را فردی دارای عزت‌نفس و با احساس خودارزشمندی واقعی بار آورده باشید، او می‌تواند خود را در این فضا حفظ کند؛ درغیراین‌صورت باید فکری برای اصلاح این مبانی تربیتی بکنید.
در آخر می‌توان گفت ابزار‌های دیجیتال و استفاده از آن‌ها تبدیل به بخشی از زندگی امروزی شده است و طبیعتا والدین می‌توانند این ابزار را در اختیار نوجوانانشان قرار دهند، اما به این شرط که عجله‌ نداشته باشند و همچنین موارد تربیتی را نیز درنظر بگیرند.

پرسش۲۷:

فرزند نوجوانم دوست دارد بعد از امتحاناتش همراه دوستانش به پارک رفته یا برای صرف یک نوشیدنی با آن‌ها ساعتی را خارج از منزل بگذراند، درصورتی‌که تابه‎حال تنها بیرون نرفته است. لطفا بگویید چه پاسخی به او بدهم و چگونه وی را متقاعد کنم؟

پاسخ:

نوجوانی دورانی است که در آن، فرایند اجتماعی‌شدن شکل تازه‌ای به خود می‌گیرد و کودکی که تا دیروز بسیار به والدینش وابسته بود، به‌سمت کسب استقلال حرکت می‌کند و شما در جایگاه پدر و مادر باید بدانید که طی‌شدن این فرایند برای رشد و تحول نوجوان ضروری است؛ پس باید به‌جای مقابله‌های بی‌دلیل، زمینه حرکت تدریجی فرزندتان را برای دستیابی به استقلال فراهم کنید و با او همراه شوید.
درصورتی‌که والدین درمورد نیاز نوجوانشان به استقلال، آگاهی نداشته باشند و یا آن را نادیده بگیرند، با مشکلات فراوانی مواجه خواهند شد. متاسفانه بعضی از والدین این نیاز طبیعی را یک تهدید تلقی می‌کنند و با کنترلگری بیش‌ازحد، عملا همه راه‌های مناسب برای برطرف‌شدن این نیاز را می‌بندند و به این ترتیب زمینه‌ پنهان‌کاری و مقابله نوجوان را با خانواده فراهم می‌کنند؛ از سوی دیگر والدینی که نوجوانشان را کاملا آزاد می‌گذارند، وی را با خطرات بی‌شماری در جامعه روبه‌رو می‌کنند که توان و آمادگی مقابله با آن‌ها را ندارد؛ پس آنچه می‌تواند به‌عنوان راه‌حل در این شرایط پیشنهاد شود، تلاش برای همراهی و برنامه‌ریزی قدم‌به‌قدم در فرایند استقلال نوجوان است. اما این همراهی باید بدین نحو باشد:
۱٫ سعی کنید به‌تدریج موقعیت‌های مستقل برای نوجوان ایجاد کنید، این امر از کنترل زیاد شروع شده و به‌تدریج دامنه کنترل کمتر می‌شود. باید به این نکته توجه داشته باشید که این فرایند، زمان‌بر است و از حدود ۱۲سالگی آغاز می‌شود و تا حدود ۱۹سالگی ادامه می‌یابد؛ مثلا یک نوجوان ۱۲ساله ممکن است اجازه داشته باشد فقط نیم‌ساعت با دوستش برای صرف یک بستنی بیرون برود؛ البته این صرفا یک مثال است و نوع و میزان این آزادی‌ها کاملا به شرایط خانواده و خود فرزند بستگی دارد و نمی‌توان برای همه دستورالعمل کلی صادر کرد.
۲. قوانین مشخص و منطقی برای نحوه ارتباط نوجوان با دوستانش مشخص کرده و این قوانین را به او یادآوری کنید. قوانینی از این دست که تا چه ساعتی می‌تواند بیرون باشد، چندبار در هفته اجازه دارد بیرون برود، با چه کسانی و برای چه فعالیت‌هایی بدون والدین می‌تواند از منزل خارج شود؛ درواقع هرچه این قوانین از ابتدا به روشنی و درعین‌حال محکم برقرار شود، در آینده کنترل رفتار نوجوان آسان‌تر است. پدر و مادر باید درمورد این قوانین هماهنگی داشته باشند و با خود فرزندشان دراین‌خصوص مشورت کنند؛ مثلا درباره ساعت برگشت به خانه نظر او را هم بپرسند و نهایتا با گفت‌وگو به توافق دوجانبه‌ای برسند. در مواردی هم که ممکن است رفتارهای نوجوان و یا دوستانش و یا برنامه‌هایی که قصد شرکت در آن‌ها را دارد، با ارزش‌های خانواده فاصله داشته باشد که در این حالت، وجود چنین قوانینی بسیار راهگشاست.
۳. فضای خانواده باید به گونه‌ای باشد که نوجوان به‌راحتی بتواند درمورد برنامه یا پیشنهادهایی که از طرف دوستانش مطرح می‌شود، با والدینش صحبت کند و والدین هم او را در این زمینه همراهی کنند، نه اینکه با تحقیر، تمسخر یا ایرادگیری بی‌منطق او را وادار به پنهان‌کاری کنند؛ درضمن باید به این نکته توجه کنید که دوستان نوجوان درنظر او ارزش والایی دارند و ما اگر برضد دوستانش و با زبانی تند و گزنده صحبت‌ کنیم، عملا ارزش خود را نزد او پایین می‌آوریم. درمجموع ایجاد فضای ارتباط امن و سالم در خانواده بسیار مهم است و زمینه ایجاد اعتماد و کاهش مشکلات فراهم خواهد بود. هنگامی‌که خانواده آگاهی مناسبی نسبت به ارتباطات نوجوانش داشته باشد، امکان کنترل آسیب‌ها درصورت بروز بسیار بیشتر خواهد بود.
۴. در فرصت‌های مناسب با فرزندتان صحبت کرده و درباره دوستانش و نیز اینکه چه برنامه‌ای دارند و می‌خواهند به کجا بروند، از وی سوال کنید. فراموش نکنید این عمل باید در فضایی دوستانه و امن انجام شود تا موجب ایجاد حساسیت و مقاومت در نوجوان نشود. از قضاوت و امرونهی وی بپرهیزید. اگر تجربه فرزندتان از گفت‌وگو با شما، تجربه‌ای منفی و آزاردهنده باشد، طبیعتا در آینده تلاش می‌کند از چنین گفت‌وگویی فرار کند.
درمجموع با توجه به سن و ویژگی‌های شخصیتی نوجوان و شرایط خانواده باید زمینه را برای رشد اجتماعی او فراهم کرد. در این مسیر، آزادی بیش‌ازحد و محدودیت بیش‌ازحد هر دو مشکل‌ساز هستند، اما قوانین روشن و گفت‌وگوی سازنده در این زمینه راهگشا خواهند بود.

پرسش۲۸:

اگر به‌طور اتفاقی در یکی از عکس‌های فرزند نوجوانمان ببینیم که او سیگار در دست دارد، باید چه عکس‌العملی نشان بدهیم؟

پاسخ:

دررابطه‌با نوجوان، ایجاد حسّ پذیرش، احترام و اعتماد بسیار مهم است. ازاین‌رو، چه در این مورد و چه در موارد دیگر، برخوردی که ناقض این اصل باشد، به‌هیچ‌وجه توصیه نمی‌شود. نکته مهم در چنین مواردی حفظ آرامش و دوری از قضاوت عجولانه و واکنش شتابزده است. دیدن یک تصویر که در آن فرزندمان سیگار در دست دارد، به‌خودی‌خود نشانه‌ هیچ‌چیز نیست؛ پس نباید اجازه بدهیم افکار منفی به ذهن ما هجوم بیاورند و تعبیری فاجعه‌آمیز از این رویداد در ذهن ما نقش ببندد. اگر من با دیدن تصویر نوجوان سیگار به دست، تصور کنم که او دیگر به مسیر اعتیاد و انواع انحراف‌ها کشیده شده است، طبیعتا واکنشم به چنین فاجعه‌ای بسیار تند و شدید خواهد بود. درواقع من از تصویر ذهنی خودم ترسیده‌ام و نه از تصویری که در عالم واقع دیده‌ام.
در چنین موقعیتی باید ابتدا فرض را بر ساده‌ترین و کم‌خطرترین حالت گذاشت. خود را به ندیدن‌زدن روشی بسیار مناسب بوده و برای طرفین راهگشاست. می‌توان تصور کرد که نوجوان ما درکنار جمعی از دوستانش برای خنده و شوخی ژستی با سیگار گرفته و عکس انداخته‌ و مسئله تمام شده است. بیان این موضوع به نوجوان و برخورد با او طبیعتا حرمتش را می‌شکند و او احساس می‌کند آبرویش در خانه رفته و دیگر چیزی برای ازدست‌دادن ندارد. این، خود بزرگ‌ترین عامل انحرافات و خطاهای بعدی خواهد بود.
اما درصورتی‌که این موضوع تکرار شد یا شواهد قطعی و روشن دیگری وجود داشت که فرزندمان سیگار مصرف می‌کند، مهم است که بتوانیم بدون خدشه به اصولی که در ابتدا گفته شد، با نوجوانمان ارتباط برقرار کرده و درباره این موضوع با او صحبت کنیم؛ چون اگر بلافاصله شروع به بازخواست وی کنیم، نه‌تنها تاثیر مثبتی در وی نخواهیم دید، بلکه این کار باعث ایجاد فاصله بیشتر بین ما و فرزندمان می‌شود.
مهم‌ترین مسئله ارتباط‌ایجادکردن و صحبت‌کردن است. اگر والدین بتوانند از موضعی برابر و مانند یک دوست با فرزندانشان صحبت کنند، بزرگ‌ترین گام را برداشته‌اند. تلاش کنید تا خیلی شفاف و دوستانه درباره مسئله با او صحبت کنید، به او بگویید: من در این موضوع درباره تو کمی نگران شدم. تو چی فکر می‌کنی؟ به نظرت نگرانی من بجاست؟
شما باید بتوانید به بهترین نحو به صحبت‌های فرزندتان گوش دهید و شنونده خوبی برای او باشید. از قضاوت‌کردن و برچسب‌زدن خودداری کنید. به‌هیچ‌عنوان شخصیت او را زیر سوال نبرید و بلکه برعکس تلاش کنید نشان دهید که شخصیت والایی برای او قائل هستید و به همین خاطر نمی‌توانید بپذیرید که او در چنین وضعیتی قرار داشته باشد؛ سپس تلاش کنید تا ابعاد واقعی سیگارکشیدن را به او نشان دهید، از بوی بد دهان گرفته تا آثار آن در سلامتی و موفقیت شغلی و اجتماعی. حتی می‌توانید از سیاست‌های کارخانه‌های تولیدکننده سیگار برای ایجاد جذابیت کاذب در آن به وسیله افراد مشهور و فیلم ها برای او صحبت کنید. اما فراموش نکنید که گفت‌وگوی شما باید دوطرفه و از موضعی برابر باشد. ضمنا نباید همه این مسائل را یکجا گفت بلکه می‌توان در موقعیت‌های مختلف در این مورد صحبت کرد؛ درصورتی‌که در برخورد اول فرزندتان واکنش خوبی نشان نداد شما آرامشتان را حفظ کنید و در موقعیت‌های بعدی دوباره موضوع را مطرح کنید. درصورت ادامه پیداکردن موضوع از کمک مشاوران متخصص بهره ببرید. مهم‌ترین نکته این است که شما به‌عنوان پدر یا مادر نباید اجازه بدهید که تصویر فرزندتان در ذهنتان خراب شود؛ همچنین نباید او را فردی خلاف‌کار بدانید.

پرسش۲۹:

نوجوانم به‌شدت تحت‌تاثیر شبکه‌های مجازی قرار می‌گیرد و عکس‌های آن‌ها را الگو قرار می‌‌دهد. لطفا بگویید باید دربرابر او چه رفتاری کنم؟

پاسخ:

واقعیت این است که رسانه‌های تصویری تاثیرگذاری بالایی دارند؛ درواقع وقتی فیلم یا عکسی را می‌‌بینیم، با بُرشی کوتاه از زندگی روبه‌رو می‌شویم که معمولا فاصله زیادی با واقعیت دارد؛ مثلا اگر فرهنگی را که در شبکه‌هایی مثل اینستاگرام ترویج شده و گرفتن عکس‌های سلفی از مصادیق آن است، بررسی کنیم، می‌بینیم در این شبکه همه تلاش می‌کنند تصویری از خودشان را نمایش دهند که نشان‌دهنده لحظات خوش، مناظر زیبا و یا بهترین لباسشان است. اما آیا این تمام زندگی آن‌هاست. همه ‌‌ما در زندگی خود با لحظاتی از غم و شکست، سختی و ناراحتی مواجه می‌شویم، اما هنگامی‌‌که این تصاویر را می‌بینیم، ذهنمان ناخودآگاه چنین می‌‌پندارد که دیگران در ناز و نعمت و خوشبختی هستند، درحالی‌که من در گوشه‌ای از این دنیا گیر افتاده‌ام. این آسیب معمولا در جوانان و نوجوانان بیشتر مشاهده می‌شود؛ چراکه هنوز با واقعیت‌های زندگی تماس نزدیکی پیدا نکرده‌اند و گاهی‌اوقات احساس می‌کنند که فقط سختی و مشکلات را احساس می‌کنند و دیگران فارغ از این مسائل هستند.
از سوی دیگر تمایل به عضویت در گروه‌ها و احساس تعلق به یک جمع از ویژگی‌های بارز دوره نوجوانی است؛ بنابراین طبیعی است که نوجوان وقتی درمعرض چنین تصاویری که معمولا فرهنگ و گروه‌های خاص خود را هم دارند قرار می‌‌گیرد جذب آن‌ها بشود. نمی‌شود تشنه را به کنار چشمه برد و از او خواست که آب ننوش!
رفتاری که پدر و مادر باید در این موضوع به کار بگیرند، شامل دو بخش است. اول عدم انکار یا تمسخر گرایش نوجوان به این تصاویر. درواقع والدین باید نشان دهند که درک می‌کنند که نوجوان به چه دلیل چنین علاقه‌ای دارد و این علاقه را اگر به افراط کشیده نشود به رسمیت می‌شناسند. بخش دوم تلاش برای کنترل میزان این گرایش و همچنین جایگزین‌کردن گرایش‌های مفید به‌جای آن است. ایجاد زمینه برای عضویت نوجوان در گروه‌های دوستی، ورزشی، علمی ‌‌یا هنری مفید می‌‌تواند نیاز به تعلق به گروه را در او به‌طور سالم برآورده کند. همچنین والدین باید از ابتدا زمینه‌ای ایجاد کنند که همه وقت فرزندشان در شبکه‌های اجتماعی نگذرد و تعادل مناسبی بین دنیای واقعی و مجازی برای او برقرار شود. ارائه الگوی مناسبی از ارزش‌ها توسط والدین و همچنین ایجاد هویت و عزت‌نفس بالا در نوجوان می‌تواند در کاهش این گرایش‌ها موثر باشد. والدینی که مرتب نوجوانشان را از کودکی تحقیر کرده‌اند و به بهانه‌های مختلف از او ایراد گرفته‌اند یا همیشه نشان داده‌اند که او به‌اندازه‌کافی خوب نیست، درواقع زمینه تخریب هویت و عزت‌نفس او را فراهم کرده‌اند و چنین فردی لاجرم به‌‌دنبال یافتن یک هویت کاذب ازطریق گرایش به تصاویر و الگوهای موجود در شبکه‌های مجازی خواهد بود. اصلاح این نوع برخوردها با نوجوان و تاکید بر نقاط قوت و توانایی‌های او می‌تواند زمینه اعتدال وی در گرایش به الگوهای بیرونی باشد.

پرسش۳۰:

دربرابر خواسته‌های متعدد نوجوانمان که بعضا نامعقول است، باید چه رفتاری باید نشان بدهیم و چگونه آن‌ها را کنترل کنیم؟

پاسخ:

کودکان از بدو تولد می‌آموزند که تنها برآورنده نیاز‌ها و خواسته‌های آن‌ها، پدر و مادر هستند و بنابراین کودک نحوه بیان نیاز‌هایش و تامین آن‌ها را به‌تدریج و در فرایند ارتباط با پدر و مادرش می‌آموزد. هنگامی‌که فرزند ما پا به دوره نوجوانی می‌گذارد، با مسائل بسیاری روبه‌رو می‌شود که برای او تازگی دارد و کنارآمدن با تمامی‌ آن‌ها به‌یک‌باره دشوار است؛ همچنین در قدرت درک مسائل و نگاه به خود و جهان پیرامونش تفاوت‌های بسیاری با دوران کودکی‌اش پیدا می‌کند و با انتظارات و مسئولیت‌های جدیدی مواجه می‌شود. در دوره نوجوانی هم گروه همسالان و نیز ارتباطات اجتماعی با آن‌ها اهمیت پیدا می‌کنند و نوجوان در ارتباط با همسالانش، با مسائل و دغدغه‌های جدیدی رو به‌رو می‌شود.
زمانی‌که نوجوان از والدین خود خواسته‌ای داشته باشد، آن را به روش‌های مختلفی بیان و اظهار می‌کند؛ مثلا گاهی ممکن است مستقیم نیازش را مطرح کند و گاهی به‌واسطه دیگر اعضای خانواده مثل خواهر یا برادر و حتی ممکن است برای رسیدن به خواسته‌اش دست به تهدید بزند یا در خانه ایجاد تنش کند. گاهی هم فرزند ما خواسته‌ای بی‌اهمیت را که برای داشتن آن، احساس کمبود می‌کند، مطرح می‌کند؛ مثلا ممکن است از ما بخواهد که فلان لباس گران‌قیمت را برای او بخریم، اما منظور واقعی او جلب‌توجه ماست و اینکه ما برای وی ارزش قائلیم. در چنین مواردی گفته می‌شود نوجوان به دلیل داشتن عزت‌نفس پایین و احساس بی‌ارزشی، می‌خواهد خود را ازطریق اشیای مادی ارزشمند نشان دهد و این کمبود را جبران کند.
چه باید کرد؟
۱- به نیازهای واقعی توجه کنید: در برخورد با نیازها باید ابتدا بررسی کرد که تا چه حد این نیاز واقعی و منطقی است؛ شاید نیاز اصلی چیز دیگری بوده و در پشت این ماسک پنهان شده است.
۲- فرهنگ درستی در خانه حاکم کنید و خود الگو باشید: اجازه ندهید هنجارهای غلطی که بعضا در محیط اجتماع حاکم می‌شود، خانواده شما را از مسیر خود منحرف کند؛ پس لازم است والدین از ابتدا این موضوع را جا بیندازند که هر خانواده برای خود ارزش‌ها و فرهنگی دارد که به آن پایبند است؛ چراکه این پایبندی به ارزش‌ها در اصلاح رفتار نوجوان موثر است؛ مثلا پدر یا مادری که معیار درستی در خریدهایشان ندارند نباید توقع داشته باشند که نوجوانشان هرروز چیز جدیدی طلب نکند.
۳- خدمات دهنده نباشید: والدین موفق به تناسب امکاناتی که برای فرزندنشان فراهم می‌کنند و نیز متناسب با سن و ظرفیت وی انتظاراتی از او دارند و مسئولیت‌هایی را به عهده او می‌گذارند. درواقع نوجوان باید بیاموزد که حق ندارد همواره از والدینش طلبکار باشد.
۴- منطقی و قاطع باشید: والدین موفق هنگامی‌که با فرزندشان مخالفت می‌کنند، می‌کوشند محترمانه و قاطع برای مخالفتشان دلایل منطقی دارندیادتان باشد همواره روی حرفتان بایستید و بی‌دلیل یا به‌خاطر اصرار زیاد نوجوان آن را تغییر ندهید. پدر و مادر موفق در امر تربیت فرزند و در تمامی ‌تصمیماتی که به خانواده مربوط است، با هم هماهنگ هستند و اگر اختلاف‌نظری میان والدین وجود دارد، آن را به فرزندشان منتقل نمی‌کنند.
۵- به عزت‌نفس بها دهید: عزت‌نفس احساس ارزشمندی درونی نوجوان است که نبود آن باعث پناه‌بردن به مادیات می‌شود؛ پس تلاش کنید با بهادادن به توانایی‌های ذاتی و ارزش‌های فرزندتان او را به بی‌نیازی و استغنای درونی برسانید. تا وی برای رفع کمبود درونی‌اش، به زیاده‌خواهی و بیان نیازهای گوناگون روی نیاورد.
درنهایت می‌توان گفت با توجه به موارد بالا و رعایت اعتدال و منطق درست در برآورده‌کردن نیازها و خواسته‌های نوجوانان می‌توان آن‌ها را در جهت کنترل نیازها و رضایت از داشته‌هایشان هدایت کرد.

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

پس از کلیک بر روی اشتراک لطفا صندوق ورودی یا بخش اسپم ایمیل خود را چک کنید

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

۲۵۴

مقاله های مرتبط :