نشانه‌ها و راهکارهای درمان افسردگی سالمندان

نشانه‌ها و راهکارهای درمان افسردگی سالمندان

ترجمه: شیوا صالح

آیا اخیرا علاقه‌تان را به کارهایی که زمانی از انجام دادنشان لذت می‌بردید، از دست داده‌اید؟ آیا احساس بیچارگی و ناامیدی به سراغتان آمده است؟ آیا انجام‌دادن کارهای روزمره برایتان سخت‌ و سخت‌تر شده است؟ اگر این‌طور است، باید بدانید که شما تنها نیستید. افسردگی ممکن است با ورود به دوران سالمندی برای هر کدام از ما، با هر پیشینه و دستاوردهایی، پیش بیاید؛ ولی این‌طور نیست که افسردگی بخشی جدایی‌ناپذیر از سالمندی باشد. اگر راهکارهای خودیاری، دریافت حمایت و درمان مناسب را در پیش بگیرید، می‌توانید حال خودتان را بهتر کنید، بهتر با تغییرات زندگی کنار بیایید و دوران سالمندی شاد، سالم و رضایت‌بخشی برای خودتان بسازید.

 

 

 

آیا شما یک سالمند مبتلا به افسردگی هستید؟

افسردگی یکی از مشکلات رایج در میان سالمندان است که می‌تواند بر همه جنبه‌های زندگی آن‌ها، از جمله میزان انرژی، اشتها، خواب، علاقه به کار، سرگرمی‌ها و روابط تاثیر بگذارد. متاسفانه بسیاری از سالمندان نمی‌توانند نشانه‌های افسردگی را شناسایی کنند یا اقدامات لازم را برای دریافت کمک‌های موردنیازشان انجام دهند. دلایل زیادی وجود دارد که افسردگی سالمندی اغلب نادیده گرفته می‌شود:

  • ممکن است دلیل خوبی برای احساس اندوه و کم‌انرژی بودن خودتان داشته باشید یا تصور کنید افسردگی در دوران سالمندی طبیعی است.
  • ممکن است دچار انزوا باشید و کسی دور‌و‌برتان نباشد که متوجه ناراحتی‌تان بشود که خودش می‌تواند به افسردگی بینجامد.
  • ممکن است ندانید نشانه‌های جسمی‌تان در واقع به افسردگی مربوط است.
  • ممکن است دوست نداشته باشید درباره احساساتتان حرف بزنید یا از دیگران کمک بخواهید.

شما در هر سنی می‌توانید احساس خوبی داشته باشید

 

افسردگی نشانه ضعف یا نقص شخصیتی نیست. افسردگی می‌تواند برای هر کسی، در هر سنی و با هر پیشینه یا دستاوردهایی در زندگی پیش بیاید. با اینکه تغییرات زندگی با بالا‌رفتن سن می‌تواند عاملی برای ایجاد افسردگی باشد، مثلا بازنشستگی، مرگ عزیزان و کاهش میزان سلامتی، این عوامل نباید شما را در این حالت نگه دارد. در زندگی با هر چالشی که روبه‌رو شده باشید، گام‌هایی هست که با برداشتن آن‌ها می‌توانید دوباره احساس شادی و امید پیدا کنید و از سال‌های طلایی زندگی‌تان لذت ببرید.

 

 

نشانه‌های افسردگی در سالمندان و افراد مسن

تشخیص افسردگی در افراد سالمند با آگاهی از نشانه‌ها و علائم مربوط به آن امکان‌پذیر می‌شود. این عوامل، پرچم قرمز افسردگی به‌شمار می‌آیند:

اندوه و احساس ناامیدی

درد و ناراحتی جسمی بدون دلیل یا تشدید دردهای موجود

از‌دست‌دادن علاقه به روابط اجتماعی یا سرگرمی‌ها

کاهش وزن یا از‌دست‌دادن اشتها

احساس بیچارگی یا ناامیدی

نبود انگیزه و انرژی

 

اختلالات خواب (مشکل در به‌خواب‌رفتن، بیدار‌شدن وسط خواب، پرخوابی، خواب‌آلودگی در طول روز)

کاهش عزت‌نفس (نگرانی درباره سربار دیگران بودن، احساس بی‌ارزشی یا بیزاری از خود)

کندی حرکت یا کلام

مصرف موارد مخدر

مشکلات حافظه

کاهش مراقبت از خود (نخوردن وعده‌های اصلی غذا، فراموش‌کردن داروها، رعایت‌نکردن بهداشت فردی)

 

ممکن است سالمندان افسرده احساس «غم» نداشته باشند

با اینکه افسردگی و غم اغلب با هم همراهند، بسیاری از سالخوردگان افسرده می‌گویند اصلا احساس غم ندارند. آن‌ها ممکن است  از کمبود انرژی یا مشکلات جسمی شکایت داشته باشند. در واقع شکایت‌های جسمی مانند آرتروز یا سردرد اغلب نشانه‌های رایج افسردگی در دوران سالمندی به‌شمار می‌روند.

تفاوت افسردگی با سوگ

هرچه سن ما بالاتر می‌رود، تعداد بیشتری از عزیزان یا افراد ارزشمند را از دست می‌دهیم. از‌دست‌دادن تجربه دردناکی است؛ چه از‌دست‌دادن استقلال باشد، چه قدرت حرکت، سلامتی، شغل همیشگی یا کسی که دوستش داشتیم.

سوگواری برای این از‌دست‌دادن‌ها واکنشی هنجار و سالم است؛ حتی اگر احساس غم آن مدت‌ها با ما بماند. تمایز بین سوگ و افسردگی همیشه راحت نیست؛ چرا‌که خیلی از نشانه‌ها در این دو حالت مشترک است. با این‌حال را‌ه‌هایی هست که می‌توانیم این دو را از هم تشخیص دهیم:

 

 

  • سوگ مثل ترن هوایی بالا و پایین دارد و احساسات مختلفی را در بر می‌گیرد و در هنگام تجربه سوگ، شما روزهای خوب و بد دارید. حتی وقتی روزتان بد است، باز هم طی آن گاهی شادی یا احساسات خوشایند را تجربه می‌کنید.
  • برعکس، در افسردگی احساس پوچی و ناامیدی همیشگی است و از بین نمی‌رود.
  • اگرچه نمی‌توان برای سوگ زمان تعیین کرد، ولی اگر با گذشت زمان از بین نرفت یا همه نشانه‌های خوشی مثل خندیدن به شوخی‌ها، خوشحال‌شدن از دیدار عزیزان، لذت‌بردن از یک غروب زیبا و … را از بین برد، ممکن است به افسردگی تبدیل شده باشد.

دلایل افسردگی در سالمندان

وقتی سنمان بالا می‌رود، اغلب با تغییرات چشمگیری در زندگی روبه‌رو می‌شویم که می‌تواند خطر ابتلا به افسردگی را بیشتر کند. این تغییرات می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • مشکلات سلامت: بیماری و ناتوانی، درد مزمن یا حاد، کاهش توانایی‌های شناختی و تغییر تصویر بدنی به دلیل جراحی یا بیماری.
  • تنهایی و انزوا: تنها زندگی‌کردن، کوچک‌تر‌شدن حلقه روابط اجتماع به دلیل مرگ یا جابه‌جایی افراد، کاهش قدرت جابه‌جایی به دلیل بیماری یا ناتوانی در رانندگی‌کردن.
  • کاهش حس هدفمندی: احساس بی‌هدفی یا از‌دست‌دادن هویت به دلیل بازنشستگی یا محدودیت‌های جسمی که مانع حضور در فعالیت‌های لذت‌بخش سابق می‌شوند.
  • ترس: ترس از مرگ و مردن و اضطراب مربوط به مشکلات مالی یا سلامتی.
  • سوگ: مرگ اعضای خانواده، دوستان و دیگر عزیزان یا مرگ همسر.

بیماری‌هایی که می‌توانند باعث افسردگی شوند

آگاهی از این موضوع اهمیت دارد که بیماری‌های جسمی می‌توانند هم به‌صورت مستقیم و هم غیرمستقیم به‌عنوان واکنشی روانی در پاسخ به بیماری باعث ایجاد افسردگی در سالمندان شوند. هر بیماری مزمن، به‌ویژه اگر دردناک باشد، باعث ناتوانی فرد شود یا سلامتی و زندگی او را تهدید کند، می‌تواند به افسرده‌شدن بینجامد یا علائم افسردگی را شدت ببخشد. بعضی از این بیماری‌ها عبارتند از:

 

  • پارکینسون
  • سکته
  • بیماری‌های قلبی
  • سرطان
  • دیابت
  • اختلالات تیروئیدی
  • کمبود ویتامین ب ۱۲
  • زوال عقل یا آلزایمر
  • لوپوس
  • ام اس

افسردگی سالمندی به‌عنوان عوارض جانبی مصرف دارو

 

علائم افسردگی می‌تواند به‌عنوان عوارض جانبی بسیاری از داروهای پرمصرف نیز ایجاد شود؛ مخصوصا اگر چند نوع دارو مصرف می‌کنید، احتمال بروز افسردگی در شما بالاتر می‌رود. با اینکه اثرات جانبی داروهای تجویزی می‌تواند روی هر کسی تاثیر بگذارد، سالمندان نسبت به آن حساس‌تر هستند؛ چون با بالا‌رفتن سن، توانایی سوخت‌وساز و تجزیه داروها در بدن کمتر می‌شود. پس اگر پس از مصرف دارویی جدید احساس افسردگی می‌کنید، با پزشکتان صحبت کنید. ممکن است بتوانید میزان مصرف دارو را کاهش دهید یا نوع آن را عوض کنید تا روی خلق‌ شما کمتر تاثیر بگذارد.

 

 

بعضی از داروهایی که می‌توانند باعث تشدید علائم افسردگی شوند، این موارد هستند:

  • داروهای فشار خون (مثل کلونایدین)
  • بتا- بلاکرها (مثل لوپرسور، ایندرال)
  • داروهای ضد‌کلسترول (مثل لیپیتور، مواکور، زوکور)
  • آرام‌بخش‌ها (مثل والیوم، زاناکس، هالسیون)
  • بلاکرهای کانال کلسیم
  • داروهای پارکینسون
  • قرص خواب
  • داروهای درمان زخم (مثل زانتاک، تاگامت)
  • داروهای مربوط به قلب که حاوی رزرپین هستند
  • استروئیدها (مثل کورتیزون و پردنیزون)
  • مسکن‌ها و داروهای مربوط به آرتروز
  • استروژن‌ها (مثل پرمارین، پرمپرو)
  • داروهای آنتی‌کولینرژیک که برای درمان اختلالات دستگاه گوارش تجویز می‌شوند

تفاوت زوال عقل با افسردگی

هرگز تصور نکنید کاهش هوشیاری و دقت ذهنی از عوارض طبیعی بالا‌رفتن سن است. این حالت می‌تواند نشانه یکی از عوارض زوال عقل یا افسردگی باشد که هر دو در سنین بالا رواج دارند. افسردگی و زوال عقل دارای علائم مشترک بسیاری هستند؛ از جمله مشکلات حافظه، کندی کلام و حرکت و انگیزه پایین؛ بنابراین تمایز آن‌ها از هم می‌تواند دشوار باشد.

علائم افسردگی علائم زوال عقل
کاهش توان ذهنی نسبتا سریع رخ می‌دهد کاهش توان ذهنی به‌کندی رخ می‌دهد
زمان، تاریخ و مکان را به خوبی تشخیص می‌دهید گیج و سردرگم شده و در مکان‌های آشنا گم می‌شوید
تمرکز دشوار می‌شود حافظه کوتاه‌مدت به‌خوبی کار نمی‌کند
کلام و حرکت دچار کندی می‌شود، ولی نرمال است نوشتن، صحبت‌کردن و مهارت‌های حرکتی دچار نقص می‌شوند
متوجه مشکلات حافظه و نگران آن می‌شوید متوجه مشکلات حافظه نمی‌شوید یا به چشمتان مهم نمی‌آید

کاهش مهارت‌های شناختی، چه بر اثر زوال عقل رخ بدهد و چه به‌خاطر افسردگی، مهم است که فوری به پزشک مراجعه کنید. اگر پای افسردگی در میان باشد، حافظه، تمرکز و انرژی با درمان دوباره به حالت قبل برمی‌گردد. درمان زوال عقل نیز کیفیت زندگی شما را بهبود می‌بخشد و در بعضی موارد زوال عقل، می‌تواند علائم را برطرف کرد یا سیر آن را کند کرده و جلوی تشدید آن‌ها را گرفت.

راهنمای خودیاری برای رفع افسردگی سالمندی

اینکه پس از رسیدن به سنی خاص دیگر نمی‌توانیم چیز جدیدی یاد بگیریم، کارهای جدید را امتحان کنیم یا تغییرات تازه‌ای در سبک زندگی‌مان ایجاد کنیم، دروغی بیش نیست. واقعیت این است که مغز انسان هرگز از تغییر باز نمی‌ایستد؛ بنابراین، شمای سالمند می‌توانید دقیقا به اندازه جوان‌ها چیزهای جدید یاد بگیرید و ایده‌های تازه‌ای پیدا کنید که می‌تواند به شما کمک کند از افسردگی دور بمانید.

برای چیرگی بر افسردگی، دنبال چیزهای تازه‌ای باشید که از آن‌ها لذت می‌برید. یاد بگیرید با تغییرات سازگار شوید، فعالیت جسمی و اجتماعی‌تان را حفظ کرده و احساس ارتباط با اجتماع و عزیزانتان را در خود تقویت کنید.

البته وقتی افسرده هستید، اقدام به عمل و برداشتن گام‌های خودیاری می‌تواند دشوار باشد. گاهی فقط فکر‌کردن به کارهایی که باید انجام دهید تا حالتان بهتر شود، می‌تواند کار سنگینی به چشم بیاید؛ ولی حتی گام‌های کوچک هم می‌توانند در تغییر حال‌و‌هوایتان تاثیر چشمگیری ایجاد کنند. مثلا بیرون‌رفتن و کمی قدم‌زدن کاری است که می‌توانید همین حالا انجام دهید و می‌تواند خُلقتان را برای دو ساعت آینده بهتر کند. با برداشتن قدم‌های کوچک در هر روز، علائم افسردگی شما کاهش پیدا می‌کند و می‌بینید که دوباره سرحال و امیدوار شده‌اید.

نکته خودیاری اول: راهی برای مشغول‌ماندن پیدا کنید

اگر افسرده هستید، ممکن است دلتان نخواهد کاری بکنید یا کسی را ببینید؛ ولی انزوا و قطع ارتباط با دیگران فقط افسردگی شما را بدتر می‌کند. هر چه بیشتر مشغول باشید، از نظر اجتماعی و چه از نظر ذهنی و جسمی، احساستان بهتر می‌شود.

دنبال رابطه رو‌در‌رو باشید

شاید خودآگاهی و حفظ تلاش برای مبارزه با افسردگی برای خود شما کار دشواری باشد؛ به‌خاطر همین است که حمایت‌گرفتن از دیگران اهمیت دارد. پس بکوشید با دیگران ارتباط برقرار کنید و از زمان تنها‌بودنتان بکاهید. اگر نمی‌توانید بیرون بروید و روابط اجتماعی برقرار کنید، از عزیزانتان دعوت کنید تا به دیدن شما بیایند، یا با تلفن و اینترنت با آن‌ها در ارتباط باشید؛ البته روابط مجازی هیچ‌وقت جای ارتباط رو‌در‌رو را نمی‌گیرد. همه تلاشتان را بکنید تا هر روز مردم را حضوری ببینید. یادتان باشد که هیچ‌وقت برای شکل‌دادن دوستی‌های جدید دیر نیست. این کار را با پیوستن به مراکز ویژه سالمندان، گروه‌های کتاب‌خوانی یا گروه‌های دیگری که علایق مشترک با شما دارند، آغاز کنید.

راه‌های حفظ ارتباط و مشغولیت

برای چیرگی بر افسردگی و پیشگیری از برگشت آن، لازم است احساس کنید به کاری مشغولید و از هدفی بزرگ در زندگی‌تان برخوردارید. وقتی سن ما بالا می‌رود، زندگی عوض می‌شود و ما چیزهایی را از دست می‌دهیم که پیش از این وقتمان را پر می‌کردند و به زندگی‌مان معنا می‌دادند. مثلا ممکن است بازنشسته شوید، بچه‌هایتان از خانه بروند یا دوستانتان به شهری دیگر نقل‌مکان کنند؛ ولی همچنان راه‌های بسیاری برای معنا‌دادن به زندگی و ایجاد احساس ارتباط و مشغولیت وجود دارد.

از خانه بیرون بروید و بکوشید تمام روز خودتان را در خانه حبس نکنید. به پارک بروید، با یکی از دوستان ناهار بخورید یا به کنسرت و نمایش بروید. در کارهای داوطلبانه هم شرکت کنید؛ چون کمک‌کردن به دیگران یکی از بهترین راه‌ها برای این است که نسبت به خودتان احساس بهتری پیدا کنید و شبکه اجتماعی‌تان را توسعه دهید.

به گروه‌های مشاوره‌ای بپیوندید. ممکن است گروه‌های روان‌شناسی ویژه افسردگی پیدا کنید. بودن در کنار افراد دیگری که مشکل شما را دارند، می‌تواند به کاهش حس انزوا و تنهایی کمک کند. این کار شما را با روش‌هایی که دیگران در برخورد با افسردگی دارند نیز آشنا می‌کند. مهارت جدیدی یاد بگیرید و کاری را انتخاب کنید که همیشه دوست داشتید یاد بگیرید؛ یا چیزی که تخیل و نوآوری‌تان را برمی‌انگیزد.

کارهایی مثل یاد‌گرفتن نواختن یک ساز موسیقی یا یک بازی یا ورزش جدید می‌تواند جزو این گزینه‌ها باشد. در دوره‌ها یا گروه‌های مخصوص این فعالیت‌ها شرکت کنید و از ارتباط با کسانی که همفکر شما هستند، لذت ببرید. فرصت‌هایی برای خنده ایجاد کنید. خنده خُلق را بهتر می‌کند. داستان‌ها و جوک‌های خنده‌دار را برای عزیزانتان تعریف کنید، فیلم طنز تماشا کنید یا کتابی خنده‌دار بخوانید.

نکته خودیاری دوم: عادت‌های سلامت را در خودتان ایجاد کنید

وقتی افسرده هستید، ممکن است انگیزه‌پیدا‌کردن برای انجام هر کاری سخت شود؛ چه رسد که بخواهید به فکر سلامتی‌تان باشید. ولی عادت‌های سلامت روی علائم افسردگی تاثیر دارد. هر چه بیشتر مراقب بدنتان باشید، احساستان بهتر می‌شود.

بدنتان را حرکت بدهید

ورزش،‌ درمانی قدرتمند برای افسردگی است. در واقع پژوهش‌ها نشان می‌دهد ورزش می‌تواند به اندازه داروهای ضدافسردگی موثر باشد و برای این کار نیازی نیست به تمرینات سخت بپردازید. همین حالا یک پیاده‌روی کوتاه داشته باشید و ببینید چقدر احساستان را بهتر می‌کند. هر چیزی که باعث شود از جایتان بلند شوید و حرکت کنید، خوب است. دنبال راه‌های ساده هم برای داشتن حرکت بیشتر در طول روز باشید؛ مثلا وقتی با خودرویتان جایی می‌روید، آن را با کمی فاصله از مقصد پارک کنید، کارهای سبک خانه را انجام دهید و قدم بزنید. همه این‌ها مفید است. حتی اگر بیمار، نحیف یا ناتوان هستید، تمرینات بدنی ایمن بسیاری هست که می‌توانید برای افزایش قدرت و بهبود خُلق انجام دهید؛ حتی روی صندلی یا صندلی چرخ‌دار. فقط حواستان به بدنتان باشد و اگر در جایی از آن درد احساس کردید، فعالیت را قطع کنید.

 

 

خوراکی‌های سالم بخورید

عادت‌های غذایی بر افسردگی تاثیر دارد؛ مثلا:

۱)مصرف شکر و قندهای ساده را به کمترین اندازه برسانید. غذاهای قندی و نشاسته‌ای می‌توانند خلق شما را به به‌سرعت بالا ببرند، ولی بعدا با کاهش شدید قند خون، تلافی‌اش را در می‌آورند.

۲)به‌جای شکر و قند ساده، از پروتئین‌های باکیفیت، قندهای پیچیده و چربی‌های سالم استفاده کنید که اثر پایدارتری دارند و تعادل روانی شما را حفظ می‌کنند.

۳)گرسنگی طولانی‌مدت نیز می‌تواند باعث گرفتگی خُلق شود و در شما خستگی و تحریک‌پذیری ایجاد کند؛ بنابراین همه تلاشتان را بکنید تا دست‌کم هرسه تا چهار ساعت، چیزی بخورید.

 

کیفیت خوابتان را بالا ببرید

بسیاری از سالمندان با مشکلات خواب دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند که اغلب به‌صورت بی‌خوابی خودش را نشان می‌دهد. کمبود خواب هم باعث بدتر‌شدن افسردگی می‌شود. بکوشید هر شب بین هفت تا نُه ساعت بخوابید. شما می‌توانید با دوری از موادی مانند کافئین، داشتن برنامه منظم خواب و بیداری و تاریک، آرام و خنک نگه‌داشتن محیط خواب، کیفیت خوابتان را بهتر کنید.

از نور خورشید بهره ببرید

-آفتاب می‌تواند میزان سروتونین خون را افزایش دهد، خُلق شما را بهتر کند و باعث شود با افسردگی فصلی مبارزه کنید. در طول روز، هر وقت ممکن بود، از خانه بیرون بروید و دست‌کم ۱۵ دقیقه خودتان را در معرض نور خورشید قرار دهید.

-چای یا قهوه‌تان را بیرون از خانه یا کنار پنجره میل کنید، غذایتان را در فضای باز بخورید یا زمانی را برای رسیدگی به باغ و باغچه بگذارید.

-در فضای باز ورزش کنید؛ مثلا به کوه بروید، در پارک محل قدم بزنید یا با دوستان به بازی‌های سبک مانند والیبال بپردازید.

-اگر جایی زندگی می‌کنید که در زمستان آفتاب کمی دارد، از نورهای مصنوعی یا نور‌درمانی استفاده کنید.

 

نکته سوم: بدانید چه زمانی نیاز به کمک تخصصی دارید

درمان افسردگی برای سالمندان به همان اندزه افراد جوان اثربخش است؛ بااین‌حال، از آنجا که افسردگی در سالمندان اغلب با چالش یا رویداد دشواری در زندگی همراه بوده یا به دلیل آن شکل گرفته است، این مسئله باید در هر برنامه درمانی در نظر گرفته شود. مثلا اگر ریشه افسردگی شما تنهایی باشد، درمان دارویی به‌تنهایی نمی‌تواند آن را برطرف کند؛ همچنین، هر مشکل پزشکی که باعث بدتر‌شدن افسردگی می‌شود باید برطرف شود.

عوامل خطر داروهای ضدافسردگی

سالمندان نسبت به عوارض جانبی داروها حساس‌ترند و احتمال بروز اثرات ناشی از تداخل دارویی با داروهای دیگری که در حال مصرفش هستند، در آن‌ها بیشتر است. مطالعات نشان داده است که داروهای آرام‌بخش مانند «پروزاک» می‌توانند باعث تحلیل سریع استخوان‌ها و افزایش خطر شکستگی استخوان شوند. به‌خاطر این دغدغه‌ها، باید مصرف داروهای ضدافسردگی در سالمندان به‌شدت کنترل‌شده باشد.

در بسیاری از موارد، روان‌درمانی یا ایجاد تغییرات لازم برای سلامت سبک زندگی، مانند ورزش‌کردن، می‌تواند به همان اندازه داروهای ضدافسردگی موثر باشد، بدون اینکه اثرات جانبی برجای بگذارد.

 

 

مشاوره و روان‌درمانی

روان‌درمانی به درمان افسردگی کمک بسیاری می‌کند، چون به علل زیربنایی افسردگی می‌پردازد، نه فقط علائم ظاهری آن.

  • مشاوره حمایتگرانه در گروه‌های هم‌سالان یا مراکز مذهبی می‌تواند احساس تنهایی و ناامیدی ناشی از افسردگی را کاهش داده و به شما کمک کند معنا و هدفی تازه در زندگی‌تان بیابید.
  • روان‌درمانی کمک می‌کند از مراحل سخت زندگی عبور کنید، با فقدان‌ها کنار بیایید و احساسات دشوار را پردازش کنید. همچنین روان‌درمانی می‌تواند در تغییر الگوهای فکری منفی و ایجاد مهارت‌های مقابله‌ای و سازگاری بهتر با زندگی نیز به شما یاری برساند.
  • گروه‌های حمایتی یا همان گروه‌درمانی برای افسردگی، بیماری‌های خاص یا سوگ، شما را با دیگر کسانی که با چالشی مشابه روبه‌رو هستند، پیوند می‌دهد. این گروه‌ها جای امنی برای به‌اشتراک‌گذاشتن تجربیات و دریافت راهنمایی و تشویق هستند.

چطور به سالمندان دچار افسردگی کمک کنیم؟

ماهیت افسردگی به‌گونه‌ای است که با توانایی فرد در جست‌وجوی کمک، تخلیه انرژی و حفظ عزت نفس تداخل دارد. برای سالمندانی که در دوران بدبینی به اختلالات روانی بزرگ شده‌اند، کار سخت‌تر هم می‌شود؛ به‌ویژه اگر باور نداشته باشند افسردگی یک بیماری واقعی است، آن‌قدر غرور یا شرم داشته باشند که دنبال کمک نروند یا از اینکه باری بر دوش خانواده‌شان باشند، بترسند.

اگر از سالمندی افسرده مراقبت می‌کنید، می‌توانید با حمایت عاطفی تغییرات مثبتی در او ایجاد کنید. به حرف‌هایش با صبر و مهربانی گوش بدهید. لازم نیست بکوشید افسردگی کسی را «درمان» کنید؛ همین‌که کنارش باشید و به حرف‌هایش گوش بدهید، کافی است. از احساساتی که بیان می‌شود، انتقاد نکنید، ولی به واقعیت‌ها اشاره کنید و امید بدهید. می‌توانید با مراقبت از سلامتی او و مصرف درست داروهایش به او کمک کنید. کمکش کنید پزشک خوبی پیدا کند، او را هنگام مراجعه به پزشک همراهی کنید و حمایت اخلاقی را فراموش نکنید.

 

چند نکته در کمک به سالمندان افسرده

او را به بیرون از خانه دعوت کنید. وقتی ذهن و بدن فرد فعال باشد، افسردگی کمتر رخ می‌دهد. به او پیشنهاد بدهید که فعالیت‌هایی را با هم انجام دهید که قبلا از آن‌ها لذت می‌برد: قدم‌زدن، شرکت در کلاس‌های هنری، سینما رفتن و هر چیزی که ذهن و بدنش را به فعالیت وا‌‌دارد.

فعالیت‌های اجتماعی مرتب داشته باشید. بیرون‌رفتن دسته‌جمعی، دیدار دوستان و اعضای خانواده یا رفتن به مراکز و جمعیت‌های محلی می‌تواند به مبارزه با تنهایی و انزوا کمک کند. اگر با برنامه‌هایتان موافقت نکرد، به‌آرامی پافشاری کنید؛ چون افسرده‌ها وقتی دور و بر دیگران باشند، احساس بهتری پیدا می‌کنند.

وعده‌های غذایی خوب تدارک ببینید. رژیم غذایی بد می‌تواند افسردگی را بدتر کند. مطمئن شوید که عزیزتان تغذیه درست و سالمی دارد که در هر وعده آن مقدار زیادی میوه، غلات کامل و مقداری پروتئین وجود دارد.

تشویقش کنید درمان‌ها را دنبال کند. معمولا وقتی درمان زودتر از موعد متوقف شود، افسردگی باز می‌گردد؛ بنابراین به عزیزتان کمک کنید به برنامه درمانی پایبند بماند. اگر این درمان فایده ندارد، دنبال داروها یا درمانگران جدید بروید.

مطمئن شوید همه داروها طبق تجویز مصرف می‌شود. به او یادآوری کنید که از دستورات پزشک درباره داشتن سبک زندگی سالم و نخوردن مواد مضر در طول درمان پیروی کند و زمان مصرف داروهایش را به یادش بیاورید.

نشانه‌های هشداردهنده خودکشی را جدی بگیرید. اگر فکر می‌کنید ممکن است عزیز سالمندتان به چنین اقدامی فکر کند، حتما از کمک حرفه‌ای استفاده کنید.

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

پس از کلیک بر روی اشتراک لطفا صندوق ورودی یا بخش اسپم ایمیل خود را چک کنید

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

۳۴

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

۱ دیدگاه برای این مطلب ثبت شده است

  1. mohamadrezateimouri
    ۱:۳۲ ۱۳۹۸/۰۵/۱۶

    ممنون از سابت خوبتون