زندگی

مقاله دوره نوجوانی

معرفی مقاله دوره نوجوانی

در شماره‌های متعددی از مجله موفقیت مقالاتی درباره دوره نوجوان چاپ شده است؛ مقالاتی مفید از متخصصین و روان‌شناسان؛ فعالانی که حرف‌هایشان می‌توانند رابطه شما با فرزند نوجوانتان را بهبود بخشند.

توجه به نوجوان

گفت‌وگویی جذاب و مفید با دكتر نويد نوري، روان‌شناس و مشاور در خصوص همراهی با نوجوان.

در این گفت‌وگو پیرامون توجه به نوجوان و خواسته‌ها و علایق او صحبت شده است.

داستان از این نقطه شروع شده است که اغلب والدین نمي‌دانند در این دوران چگونه بايد به فرزندانشان توجه کنند. آن‌ها فكر مي‌كنند فرزندشان بزرگ شده و نیازی به توجه ندارد. حتی فکر می‌کنند او نیازی به ابراز علاقه از سوی پدرومادر نیز ندارد.

درصورتی‌که فرزندان ما هميشه و در هر برهه‌ای نیازمند توجه و ابراز علاقه‌ والدین هستند. با این تفاوت که در دوره‌های مختلف، نوع ابراز علاقه و محبت متفاوت خواهد بود. ابراز علاقه، پرهیز از قضاوت و رها نکردن نوجوان به حال خود محورهای مهم این گفت‌وگو هستند.

این گفت‌وگوی سازنده را در شماره 320 مجله موفقیت بخوانید

اختلالات نوجوانی

و اما مقاله‌ای از دکتر روح‌اله عباسی درباره اختلالات رفتاری در نوجوانان. این مطلب نیز از مجموعه مقالات دوره نوجوانی است که یکی از مهم‌ترین و پرکاربردترین مطالب مجله ما در خصوص این برهه‌ سنی است. این مقاله با این مقدمه شروع می‌شود که برای ارتباط و برخورد خوب با فرزندانمان آشنایی با روان‌شناسی کودک و نوجوان ضروری است. قرار است آن‌ها را بهتر بشناسیم. برای همین باید دانش خود را در این زمینه بالا ببریم.

یکی از مسائل مهم این است که در کودکان و نوجوانان اختلالاتی است که با تشخیص به موقع، بسیاری از مشکلات به صورت پیشگیرانه رفع می‌شوند.

بیش‌فعالی

یکی از از آن‌ها اختلال بیش‌فعالی است. در این اختلال، فرزند ما بسیار پرانرژی است و همیشه در حال تکاپو. گاهی خانواده و معلمین از دست او کلافه و عاصی می‌شوند. چنین کودک یا نوجوانی توجهی به اعتراضات والدین و دیگران ندارد. او مرتب وسایل خود را گم می‌کند، نافرمانی از ویژگی‌های اوست و موقع صحبت‌کردن دیگران در میان حرف آن‌ها می‌پرد.

لجبازی

یکی دیگر از اختلالات پرداخته شده در این مقاله، لجبازی و نافرمانی است. او فقط می‌خواهد به خواسته‌های خودش دست یابد و این موضوع از همه چیز و همه کس برایش مهم‌تر است. ایستادگی در مقابل والدین و معلم و دیگران، یک امر طبیعی در مورد چنین فردی با چنین اختلالی است.

اختلال سلوک و استرس

و اما اختلال سلوک! کودکان و نوجوانانی که دچار به اختلال سلوک هستند، اموال دیگران را تصاحب و سرقت می‌کنند. آن‌ها معمولا با هم‌سالان خود ساز ناسازگاری می‌زنند و با دیگران در حال دعوا و کتک‌کاری هستند. از دیگر اختلالات پرداخته شده در این مقاله استرس و اضطراب است. گرچه میزان کمی از استرس طبیعی است اما اگر زیاد و غیر‌قابل‌کنترل باشد به مشکلات دیگری تبدیل خواهد شد.

نشانه‌های اضطراب را می‌توان در دلشوره، بی‌حوصلگی و افسردگی و گوشه‌گیری جست‌وجو کرد؛ همچنین  افت تحصیلی، عدم تمرکز و حتی عدم‌آراستگی ظاهر.

گوشه‌گیری و انزوا

در این مقاله به اختلال گوشه‌گیری و انزوا نیز پرداخته شده است.

کودکان و نوجوانان گوشه‌گیر توسط هم‌سالان خود مورد پذیرش قرار نمی‌گیرند یا کمتر به آن‌ها توجه می‌شود. نوجوان احساس می‌کند شایسته پذیرش نیست و مدام از این باره ترس دارد. حتی در زنگ ورزش هم آن‌ها تنها هستند و در کارهای گروهی شرکت نمی‌کنند.

تشخیص بچه‌هایی با این اختلال با معلمین است. آن‌ها باید به مشاور ارجاع داده شوند؛ چراکه  زمینه ورود به بزهکاری در آن‌ها زیاد است.

این مقاله را در شماره 386 مجله مطالعه کنید.

 

ده فرمان مهم

برویم سراغ یک مطلب جذاب؛ یک دهگانه مفید و خوب از دکتر حلت برای نوجوانان. خیلی از پدران و مادرانی که دوران جوانی را هم پشت سر گذاشته‌اند امروزه در حسرت چنین پندهای هوشمندانه‌ای هستند. مقاله نوجوان 

    • یک نوجوان موفق بهترین خود در مقایسه با یک ماه قبلش، با توجه به توانایی‌های خویش است.
    • دوستان رکن موفقیت نوجوان هستند. از همین لحظه تصمیم بگیرید بهترین‌ها را برای دوستی انتخاب کنید.
    • از امشب حد‌اقل 20 دقیقه کتاب بخوانید؛ همین امشب شروع کنید.
    • درد‌سر درست نکنید؛ هر کاری زمان مخصوص خود را دارد. حواستان باشد مادری دارید که نگران شماست.
    • برای بزرگ‌شدن عجله نکنید؛ هیچ خبر جذابی در دنیای بزرگ‌ترها وجود ندارد. از تمام لحظات زندگی خود لذت ببرید، اما کاری کنید که هرگز در خود احساس گناه ایجاد نکرده باشید که «کاشکی بچگی نمی‌کردم!»
    • به بزرگ‌ترها احترام بگذارید و اجازه دهید انرژی مثبت وجود شما، اطرافیانتان را تحت‌تاثیر قرار دهد.
    • در تابستان و در اوقات فراغت، هر مهارتی را که فکر می‌کنید روزی به دردتان می‌خورد، یاد بگیرید.
    • امروزه در جهان، نوجوان و جوان مثبت کسی است که به سیگار و مواد مخدر لب نزده و این بزرگ‌ترین افتخار یک انسان است که از این‌گونه حماقت‌ها دوری می‌کند.
    • یک زبان خارجی را فرابگیرید و ایمان داشته باشید با آموختن آن، ده‌ها برابر موفقیت بیشتر در انتظار شماست.
    • همین حالا برای سال 1400 اهداف خود شامل هدف تحصیلی (میزان پیشرفت خود را یادداشت کنید)، آموزشی (واجب است که چه دوره‌هایی را دنبال کنم؟) و سلامتی روانتان (روی کدام نقاط شخصیتی‌ام باید کار کنم: اعتماد‌به‌نفس؟ نفوذ در دیگران؟ یا …) را مشخص کرده و برای یک سال آینده برای رسیدن به آن‌ها تلاش کنید.

     

 

این مطلب خوب ارزش آن را دارد که در گوشه‌ای اتاق نوجوان قاب شود.

این متن در شماره 412 مجله موفقیت چاپ شده است.

بازهم فضای مجازی

و اما مطلبی دیگر بازهم خطاب به نوجوانان عزیز با قلم زیبای آقای سید مجتبی حسینی‌نیا کارشناس مشاوره. در این مقاله آقای حسینی نیا تلاش کرده است با بیانی شیوا و محترمانه بسیاری از حرف‌ها و درد دل‌های پدران و مادران را با نوجوان مطرح کند. در مجموعه مقاله دوره نوجوانی به هرچیزی که نپردازیم، اما از فضای مجازی نمی‌توان غافل شد.

او حرفش را بعد از سلام اینگونه آغاز می‌کند:

نظرتان درباره جمله زیر چیست؟

اصلا حس خوبی نیست که یه نفر مدام بگه بسه گوشی رو بذار کنار.

با این جمله موافقید؟

به احتمال زیاد بله موافقید، چون شما هم مثل هر نوجوان دیگری دوست ندارید کسی مدام به شما امر و نهی کند. مسلما حس خوبی ندارد و کمی کلافه‌کننده است.

او سپس وارد موضوع مدیریت فضای مجازی می‌شود و نگرش‌ها و رفتارهای لازم را بررسی می‌کند. مثلا می‌گوید:

  • فضای مجازی بخشی از زندگی من است نه تمام زندگی‌ام.

 

اگر دوره نوجوانی را از سیزده تا نوزده‌سالگی تعریف کنیم، یعنی هفت سال طول می‌کشد تا از نوجوانی بگذرید و وارد بزرگسالی شوید؛ بیشتر از 2 هزار و 500 روز.

بخشی از دوره ارزشمند نوجوانی‌ات را به بودن در فضای مجازی و بخشی دیگر را به زندگی در فضای واقعی اختصاص بده.

این تصمیمی است که فقط خودت می‌گیری و فقط خودت می‌توانی آن را اجرا کنی.

این بیان می‌تواند جایگزین بسیاری از سرکوفت‌ها و کنایه‌ها بشود؛ بیانی منطقی، منسجم، دوستانه و برادرانه. به بخش دیگری از حرف‌های آقای حسینی نیا برویم؛ جایی که از تمرکز سخن می‌گوید.

  • طوری با فضای مجازی کار کن که تمرکزت را قورت ندهد.

یک منبع بزرگ آب را تصور کنید. شکافی ریز در منبع ایجاد کنید. برای منبع در لحظه اتفاقی رخ نمی‌دهد، اما بعد از چندین ساعت خالی می‌شود. آب تمرکز شماست.

نمی‌خواهم بگویم پژوهشگرهای مختلف درباره تمرکز چه نظری دارند، چون می‌دانم اهمیتی برایتان ندارد. در عوض از شما می‌خواهم تمرین زیر را انجام دهید:

او سپس کارش را عملیاتی‌تر پیش می‌گیرد و یک تمرین ارائه می‌هد

برای ده دقیقه گوشی‌تان را کنار بگذارید و کاری به کارش نداشته باشید. خودتان را محک بزنید تا ببینید از پس این کار برمی‌آیید یا نه؟ اگر انجام این تمرین برایتان سخت است نیاز دارید توجه و تمرکزتان را تقویت کنید.

در حقیقت فضای مجازی به دلیل تنوع تصاویر و اطلاعاتی که ارائه می‌کند می‌تواند آن‌قدر جذاب باشد که هر فردی را چندین ساعت پای گوشی نگه دارد و روی خود متمرکز کند که البته فایده‌ای هم ندارد؛ مثل خروج آب از منبع.

در سراسر دنیا افرادی هستند که تصمیم می‌گیرند مدتی با گوشی کار نکنند تا از اسارت گوشی‌شان رها شوند و بتوانند تسلطشان را بر فضای مجازی حفظ کنند.

برای دریافت این مقاله به شماره 413 مجله موفقیت مراجعه کنید.

گلایه‌های نوجوان

در شماره‌ای دیگر به گلایه‌ها نوجوانان پرداخته شده. با این عنوان که ما هم آدمیم. گاهی باید پای درد دل نوجوان‌ها نشست و به به حرف‌هایشان گوش کرد.

در این شماره آیینه‌ای از حرف‌های اون‌ها و انعکاسی از گلایه‌هاشون ارائه شده. به طور مثال پریسا گفته:

الان توی این دوران، چون مدرسه و کلاس‌های دیگه‌ای که حضوری بودن، نمی‌ریم، ارتباطمون کم شده و قطعا باید یک راه ارتباطی داشته باشیم. چون ما هم آدمیم و به این ارتباط نیاز داریم که به نظرم گوشی و لپ‌تاپ و برنامه‌هایی مثل اینستاگرام همین جنبه رو دارن. ولی خب خطراتی هم دارن که کمی خطرش بیشتر از همون دیدار حضوریه. بعد وقتی میایم از اتاق بیرون، مامان و باباها اگر ببینن موقع غذا‌خوردن یا فیلم‌دیدن ما گوشی دستمونه، میگن «کارش شده فقط گوشی و اصلا درس نمی‌خونه» و از این حرف‌ها. بعد هم خدا به دادمون برسه. اینا رو مامان من نمیگه‌ها؛ مامان‌های بیشتر دوستام و دور و اطرافیانم میگن، چون نمی‌دونن که ما درسمون رو خوندیم و حالا نیاز داریم اون ۶ ساعتی که تو مدرسه بودیم، با اون ۱ ساعتی که می‌رفتیم مثلا کلاس زبان یا موسیقی یا هر چیزی رو جبران کنیم و با یکی که هم‌سن‌ خودمونه حرف بزنیم؛ چون ما توی یک شرایطیم تقریبا.

واقعا حرفشان منطقی است. باید شرایط را سنجید. باید خود را جای آن‌ها گذاشت  شرایط آن‌ها را به درستی درک کرد؛ آن هم فرزندانی که در اوج تحولات زیستی خود به سر می‌برند.

در جای دیگر آمده:

بالاخره ما هم آدم هستیم و گاهی نیاز به تنهایی و آرامش و خلوت‌کردن داریم. درسته که اونا هم پدر و مادر هستند و نگرانن، ولی خب هر کسی نیاز داره که حداقل هر از چند گاهی در آرامش باشه؛ مخصوصا کسانی که خواهر و برادر کوچک‌تر دارن، خوب درک می‌کنن. به نظرم اینکه هی میان دم در اتاق و می‌پرسن چیکار می‌کنی؟ یه ذره آزار‌دهنده‌ست… خب معلومه دیگه؛ یا داریم درس می‌خونیم یا داریم کتاب می‌خونیم یا با دوستامون چت می‌کنیم یا خوابیم یا …

در مقاله‌ای که در خصوص نوجوان به آن مفصل پرداخته‌ایم، توجه به حریم خصوصی و به رسمیت شناختن تنهایی‌ها و خلوت‌گزینی‌های فرزندانمان شده‌ایم. آن‎ها به دلیل شرایط خاص سنی ممکن است رفتارهایی داشته باشند که ما آن را برنتابیم، مثل همین خلوت گزینی. اما تا حدودی این مسئله طبیعی است و نباید سخت گرفت.

در این شماره حرف‌های زیادی از قول بچه‌های نوجوان مطرح شده از جمله مطلبی از لیلا:

لیلا

دوره و زمونه دیگه فرق کرده، ولی خیلی از مامان و باباها اینو درک نمی‌کنن. توی این دوره، همه بچه‌های نوجوون (تقریبا) یک وسیله ارتباطی شخصی دارن (موبایل و تبلت و لپ‌تاپ و…) ولی بعضی از والدین وقتی بچشون ازشون می‌خواد براش یه وسیله ارتباطی شخصی بگیرن، میگن «بچه که نباید تو این سن از این چیزا داشته باشه» و … یا مثلا اینکه الان مخصوصا تنها وسیله ارتباطی ما با بیرون موبایله، ولی پدر مادرا اصلا درک نمی‌کنن که موبایل یکی از وسایلی است که هر کسی تو زندگی‌ش بهش نیاز داره. پدر و مادرا نمی‌پذیرن که بچه‌ها یه وقتایی دلشون نمی‌خواد راجع به مشکلشون حرف بزنن و فقط می‌خوان یکی بغلشون کنه! والدین خیلی وقتا درک نمی‌کنن که آدما نیاز دارن یکی فقط به حرفاشون گوش کنه، نه اینکه مثل یه ربات حرفا رو دریافت کنه و راه‌حل بیرون بده!

ما در مورد اینکه برای بچه‌ها موبایل خریداری بشه یا نه مفصل حرف زدیم و لینکش رو قبلا معرفی کردیم.

برای خواندن همه‌ی این گلایه‌ها به شماره 415 مجله مراجعه کنید

رفتارهای مخرب والدین

و اما یک مطلب حیاتی دیگر و آن رفتارهای مخرب پدر و مادر در مورد نوجوان که توسط خانم یکتا فراهانی ارائه شده است. در مجموعه مقاله دوره نوجوانی باید به این مهم نیز می‌پرداختیم. ما پیش از این در مورد والدین آگاه صحبت کرده‌ایم. اما پرداختن به این موضوع نیز ضروری است و مکمل یکدیگر.

یکی از آن‌ها توجه به مفهوم نظم و انضباط و ایجاد تعادل و عدم گرایش به دیکتاتوری خانوادگی است؛ تا جایی که ممکن است اصل نظم به دلیل پس زدن نوجوان از بین برود. خانم فراهانی می‌گوید:

در خانواده، قبل از هر چيز، رعايت نظم و انضباط و وضع قوانين اهميت دارد و با اين کار، هم خواسته‌هاي والدين مهم تلقی می‌شوند و هم بچه‌ها. اگر اين تعادل به هم بخورد و روابط بیشتر به سمت برآورده‌شدن خواسته‌هاي والدين متمایل شود، ديكتاتوري و كنترل‌گري به‌وجود مي‌آيد و اگر به سمت برآوردن خواست فرزندان گرايش پيدا كند هم نتيجه‌اي جز هرج‌و‌مرج و بي‌اعتنايي و بي‌توجهي به خواسته‌هاي والدين در بر‌نخواهد داشت

یکی دیگر از رفتارهای مخرب، سرزنش‌کردن است. چیزی که جای حمایت را می‌گیرد و برای خانواده (و نه فقط نوجوان) مشکل ایجاد می‌کند. نویسنده می‌گوید:

این مقاله را در شماره 361 مجله مطالعه کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code