زندگی, کسب و کار

معجزه دودقیقه‌ای!

آیا تاکنون چیزی درمورد قدرت شفادهنده و شگفت‌انگیز «نوشتن روایی» شنیده‌اید؟ نوشتن روایی روشی است که متخصصان، آن را برای کاهش بار منفی وقایع دشوار و دردناک زندگی استفاده می‌کنند و درواقع نتایج به‌دست‌آمده از آن، همه را متحیر کرده است. شاید تا قبل از اینکه خودتان این شیوه را امتحان کنید، برایتان دشوار باشد که قدرت شگفت‌انگیز این شیوه را باور کنید.

در بررسی‌های انجام‌شده درمورد این شیوه متخصصان گروهی از دانشجویان را انتخاب کردند و از آن‌ها خواستند درمورد واقعه دردناکی که برایشان اتفاق افتاده است، بنویسند. مدتی که برای نوشتن به آن‌ها داده می‌شد، می‌توانست پیوسته باشد یا درطول روز به بسته‌های زمانی کوچک‌تر تبدیل شود؛ مثلا در 4 نوبت 15دقیقه‌ای یا یک نوبت سی‌دقیقه‌ای و دو نوبت پانزده‌دقیقه‌ای و یا هر بازه زمانی دیگری که فرد خودش احساس می‌کرد برایش مناسب‌تر است. چندماه بعد دانشجویان اعلام کردند که ازلحاظ روحی در شرایطی بسیار بهتر از زمان شروع آزمایش قرار دارند و کمتر از گذشته واقعه دردناک آن‌ها را آزار می‌دهد و درنتیجه کمتر به‌خاطر مشکلات روحی و جسمی‌ آن اتفاق دردناک به پزشک مراجعه کرده‌اند.

تاثیر مثبت نوشتن روایی در تسکین مشکلات روحی تاکنون بارهاوبارها در تحقیقات مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. در آزمایش دیگری که در این زمینه صورت گرفت، دکتر لورا کینگ و تیمش تصمیم گرفتند زمان یک ساعت نوشتن را به دو دقیقه در روز کاهش دهند؛ چراکه بسیاری از افراد به دلیل محدودیت زمانی و مشغله‌هایی که داشتند، گفته بودند که نمی‌توانند یک ساعت در روز را به نوشتن اختصاص دهند. تیم پژوهشی دکتر کینگ با انجام این آزمایش می‌خواستند بفهمند آیا اگر این روش در زمان کوتاه‌تر انجام شود، باز هم نتیجه‌بخش خواهد بود یا نه. لورا کینگ از دانشجویان خواست که دو دقیقه در روز را به نوشتن اختصاص دهند، اما این کار را حتما هر روز انجام دهند و فاصله‌ای میان آن نیندازند. جالب اینجاست که حتی دو دقیقه نوشتن نیز نتایج مثبتی دارد و از تاثیر شگفت‌انگیز آن نمی‌توان چشم‌پوشی کرد. جالب این بود که دانشجویان شرکت‌کرده در این آزمایش نیز از انجام این تمرین بسیار رضایت داشتند و با وجود کوتاه‌بودن زمان تمرین اعلام کردند که شرایط روحی‌شان بسیار بهتر از قبل شده است.

در آزمایش دیگری که در این زمینه صورت گرفت، متخصصان از دانشجویان خواستند درمورد توانمندی‌های خود در مواقع بحرانی بنویسند تا بدین‌وسیله تاثیر منفی اتفاق دردناک را کاهش دهند؛ حتی در یکی از بررسی‌ها گروهی از دانشجویان انتخاب شدند و از نیمی ‌از آن‌ها خواسته شد درمورد توانمندی خود هنگام مواجهه با شرایط دشوار بنویسند و از نیمی دیگر خواستند اتفاق دردناک را با جزئیات کامل بنویسند، اما در تمام این بررسی‌ها مشخص شد که تاثیر نوشتن از واقعه دردناک قابل مقایسه با نوشتن درمورد توانمندی‌های فردی نیست. نوشتن درمورد اتفاق دردناک به‌مراتب موثرتر از نوشتن درمورد توانمندی‌های فردی است. نتیجه این آزمایش شگفت‌انگیز بود؛ چراکه تنها با روزی دو دقیقه نوشتن افراد می‌توانند تا حد زیادی سلامت روان خود را بهبود ببخشند و از تلخی وقایع دردناک زندگی‌شان بکاهند.

یکی از مهم‌ترین دلایل موثربودن تکنیک نوشتن روایی این است که به شما کمک می‌کند بتوانید آن اتفاق را تجزیه‌وتحلیل کنید. این تکنیک به شما کمک می‌کند بتوانید افکار و احساسات خود را سازمان‌دهی کرده و آن‌ها را در قالب کلمات روی کاغذ بیاورید. به‌این‌ترتیب شما دیدگاه جدیدی پیدا کرده، احساساتتان را پردازش می‌کنید و می‌توانید خودتان را بهتر از قبل درک کنید؛ همچنین درمی‌یابید چگونه به فردی که امروز هستید، تبدیل شده‌اید.

در این روش سعی می‌کنیم حتی در بدترین وقایع نیز نکته مثبتی بیابیم. مسلما هر اتفاقی حامل پیام‌های مختلفی است، در این تکنیک ما به پیام‌های مثبت اتفاق توجه کرده و سعی می‌کنیم بفهمیم این اتفاق چه تاثیرات مثبتی بر ما داشته است. این روش حتی روی بیماران مبتلا به سرطان نیز صورت گرفته است. به اعتقاد عامه مردم، سرطان یکی از بدترین اتفاق‌هایی است که ممکن است برای هر فردی رخ دهد. در یک تحقیق از بیماران مبتلا به سرطان خواسته شد درمورد بیماری‌شان بنویسند. جالب اینجاست که حتی بیماران مبتلا به سرطان نیز با این تکنیک از لحاظ روحی شرایط بسیار بهتری پیدا کردند و همان‌طور که می‌دانید در درمان بیماری‌ها داشتن روحیه قوی از مهم‌ترین عوامل در بهبود است. به همین دلیل تکنیک نوشتن، به بیماران مبتلا به سرطان نیز کمک‌های بسیاری کرد و موجب شد آن‌ها بتوانند با قدرت بیشتری با بیماری‌شان مبارزه کرده و سریع‌تر روند بهبودی را طی کنند. مسلما زمانی که فرد معتقد است اتفاقی برایش به منزله پایان دنیاست یا بسیار دشوار و غیرقابل‌تحمل است، سخت است از او بخواهیم وجه مثبت موضوع را درنظر بگیرد؛ به همین دلیل بسیارند افرادی که نمی‌توانند نکات مثبت را بنویسند و مدام از مسیر منحرف می‌شوند و درمورد موضوعاتی بی‌ربط می‌نویسند. به‌هرصورت اگر فرد طبق دستورالعمل مشخص‌شده پیش برود، می‌تواند آنچه را که از او خواسته می‌شود، به‌درستی بنویسد.

یکی از مسائلی که در تکنیک نوشتن روایی می‌توانید درمورد آن بنویسید، پیشرفت‌های روحی و شخصیتی شماست. بسیاری از افرادی که از آن‌ها خواسته شد این تکنیک را اجرا کنند، درمورد شرایط دردناک و دشوار زندگی خود یا نزدیکانشان می‌نوشتند و اینکه این شرایط موجب شد تا آن‌ها بیشتر قدر زندگی، اقوام و نزدیکان و مهم‌تر از همه، قدر زندگی خود را بدانند.

این تکنیک فقط برای افرادی که یک اتفاق دردناک یا فاجعه در زندگی‌شان اتفاق افتاده است به کار نمی‌رود، حتی افرادی که هیچ‌وقت فاجعه‌ بزرگی را تجربه نکرده‌اند، اما موضوع یا فردی در زندگی‌شان بوده که آن‌ها را آزار داده یا حتی در حد بسیار کوچک‌تر، فقط ذهنشان را درگیر کرده است نیز کاربرد دارد.

اما چگونه باید بنویسید؟ متخصصان طی تحقیقات انجام‌شده به چند نکته مهم درمورد این تکنیک دست یافتند که رعایت آن‌ها به شما کمک می‌کند، نهایت بهره را از این تکنیک ببرید:

  • نوشتن حتی در مدت زمان بسیار کوتاه نیز موثر است؛ اما بنابر بررسی‌های صورت‌گرفته دو تا سه ساعت نوشتن بالاترین نتیجه را دربر دارد.
  • در این نوع نوشتن شما باید از خودتان بیرون آمده و از بیرون وقایع و شرایط را درنظر بگیرید و بعد بنویسید. درواقع مانند تماشای یک فیلم است، شما به‌عنوان بیننده فیلم همه‌چیز را می‌بینید و در نهایت آنچه را که دیده‌اید، می‌نویسید؛ البته مهم نیست از چه ضمایری استفاده می‌کنید، مهم این است که تمام اتفاق را از آغاز تا پایان به‌صورت یک مجموعه درنظر بگیرید؛ مثلا به این نوشته توجه کنید و ببینید فرد چگونه یک اتفاق ناگوار در زندگی‌اش را از ابتدا تا پایان روایت کرده است: «وقتی ده‌ساله بودم، پدرم فوت کرد. این اتفاق برای من بسیار دردناک بود. من همیشه کودک ضعیف و ترسویی بودم و برای هرکاری از پدرم کمک می‌گرفتم. اما ناگهان من ماندم و دنیایی که حس می‌کردم برای بقا در آن به یک حامی‌ قدرتمند نیاز دارم و آن حامی برایم فقط ‌پدرم بود که من او را از دست داده بودم. چندماه بعد از فوت پدرم به من بسیار سخت گذشت. من به او بسیار وابسته بودم و همین وابستگی موجب شده بود همیشه به‌جای تکیه برتوانمندی‌های خودم به قدرت پدرم تکیه کنم. به همین دلیل من کودکی ضعیف و بی‌اعتمادبه‌نفس شده بودم. اما یک روز در راه بازگشت از مدرسه چند نفر از پسرهای همسایه‌ها سرکوچه ایستاده بودند، مرا مسخره کردند و من حتی جرئت نکردم جواب آن‌ها را بدهم. آن‌ها به من گفتند دیگر نباید از این مسیر به خانه بروی، از فردای آن روز باید نیم ساعت دیرتر به خانه می‌رسیدم و راه بسیار دورتری را طی می‌کردم فقط به این دلیل که پدرم نبود از من دفاع کند و من از آن بچه‌ها می‌ترسیدم. یک روز زمستان هوا به‌شدت سرد بود، مسیر دوری که هر روز طی می‌کردم بسته بود، باید از راه قبلی به خانه می‌رفتم. مدتی در کوچه نشستم، داشتم از سرما یخ می‌زدم، ناگهان به خودم آمدم. من نباید تسلیم می‌شدم، پدرم دیگر نبود و هرگز بازنمی‌گشت؛ پس من باید به توانمندی خودم تکیه می‌کردم. به راه افتادم. با خودم گفتم به روی خودم نمی‌آورم، سرم را بالا می‌گیرم و از کوچه عبور می‌کنم و اصلا به روی خودم نمی‌آورم که از آن‌ها می‌ترسم. وقتی سرکوچه رسیدم، مثل همیشه در کوچه مشغول بازی بودند؛ پس سرم را بالا گرفتم و با اعتمادبه‌نفسی دروغی در پیاده‌رو به راه افتادم و از کنار آن‌ها رد شدم؛ نگاهم کردند، در گوش هم چیزی گفتند و بعد دوباره به بازی خود ادامه دادند. برایم جالب بود که به‌تنهایی و بدون کمک پدر توانستم با این مشکل مواجه شوم. من پدرم را در سن کم از دست دادم و آن اتفاق برایم بسیار دردناک و تلخ بود، اما نکته مثبت این اتفاق قوی‌شدن من بود. شاید اگر هنوز پدرم زنده بود من هنوز فردی ضعیف و بدون اعتمادبه‌نفس بودم.»

این فرد قبل از استفاده از این تکنیک هنوز واقعه مرگ پدرش را به‌عنوان تلخ‌ترین اتفاق زندگی‌اش می‌دانست اما بعد از تکرار و تمرین این تکنیک توانست دریابد که ازدست‌دادن پدر، مقدمه شروع زندگی قدرتمندانه و با اعتمادبه‌نفس او بوده است.

  • تکنیک نوشتن روایی علاوه‌بر فوایدی که برای روح و روان دارد، موجب تقویت سیستم ایمنی بدن نیز می‌شود و حتی اعصاب بدن را تقویت می‌کند. زمانی‌که روان آرامی‌ داشته باشید جسمتان نیز بهتر کار می‌کند و قوی‌تر می‌شود؛ پس بد نیست هرازگاهی از بیرون به وقایع نگاه کنیم و جنبه مثبت بدترین وقایع را ببینیم.
  • اگر فردی را دارید که مشوق شماست و برایتان موج مثبت می‌فرستد، از او بخواهید متن شما را خوانده و نظر بدهد. این فرد می‌تواند یکی از دوستان، اعضای خانواده، معلم یا روان‌شناس و روان‌درمانگر شما باشد.
  • هنگام نوشتن اصلا به املای کلمات، غلط‌های نگارشی و دستوری اهمیتی ندهید. در این تکنیک نداشتن غلط‌های دستوری و نگارشی و املایی هیچ کمکی به بهبود وضعیت شما نمی‌کند. همچنین توجه به چنین نکاتی هنگام نوشتن موجب می‌شود از مسیر منحرف شوید و نتوانید آنچه که به ذهنتان می‌رسد را بنویسید. نکته بسیار مهم در این تکنیک این است که ابتدا باید هرچه را که به ذهنتان می‌رسد، بنویسید و بعد به‌دنبال یافتن نکات مثبت ماجرا باشید. به همین دلیل در مرحله اول چیزی نباید ذهن شما را از مسیر اصلی منحرف کند. حتی اگر خواستید نوشته‌هایتان را به کسی نشان دهید بعدا فرصت دارید که اصلاحات لازم را انجام دهید.
  • از کسی که نوشته‌هایتان را به او داده‌اید بخواند نیز بخواهید جنبه‌های مثبت دیگری به متن شما اضافه کند. او نیز از دیدگاه خودش به ماجرا نگاه می‌کند؛ پس می‌تواند وجوه مثبت دیگری را در آن بیابد.

هنگام نوشتن بر رشد و تغییرات مثبتی که از بعد آن اتفاقات دردناک داشته‌اید تمرکز کنید. مسلما دشوار است که بخواهید خود را متقاعد کنید یک فاجعه خیلی هم دردناک و بد نبوده است، ما نیز نمی‌خواهیم شما چنین کاری کنید. اگر بتوانید وجوه مثبت یک فاجعه را بیابید، اگر بتوانید درخودتان تغییرات مثبتی بیابید که بعد از آن اتفاق دردناک رخ داده است، مسلما بار منفی اتفاق برایتان کمتر می‌شود. بسیاری اوقات یک اتفاق دردناک، مقدمات یک دوستی بی‌نظیر را فراهم می‌کند، گاهی یک اتفاق کمک می‌کند شما بیشتر قدرت درونی خودتان را بشناسید و توانمندی‌هایی که از حتی از آن‌ها بی‌خبر بوده‌اید را آشکار ‌کنید. بسیاری اوقات اتفاقات تلخ موجب می‌شوند شما بیشتر قدر اعضای خانواده و اطرافیانتان را بدانید و از بروز یک واقعه دردناک دیگر و یا پشیمانی‌های بعدی پیشگیری کنید؛ مثلا بسیاری اوقات مرگ یکی از والدین یا اعضای خانواده موجب می‌شود اعضای خانواده بیشتر قدر یکدیگر را بدانند و به هم محبت کنند و یا وقتی اتفاق ناخوشایندی برای کسی رخ می‌دهد و او احساس تنهایی می‌کند، او ناچار می‌شود به خودش تکیه کند و اعتمادبه‌نفسش را بالاتر ببرد و به فردی قوی‌تر و موفق‌تر تبدیل شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code