عشق‌ورزیدن

عشق‌ورزیدن

ذهن‌آگاهی یعنی «آگاهی از تجربه حاضر همراه با پذیرش». ذهن‌آگاهی دیدگاهی بی‌قضاوت به هر آنچه رخ می‌دهد، است. قضاوت‌نکردن و اجازه‌دادن به افکار و هیجان‌ها برای اینکه بیایند و بگذرند، همیشه کار آسانی نیست.

بسیاری از ما وقتی افکارمان را مشاهده می‌کنیم، متوجه می‌شویم حجم زیادی از آن‌ها را افکار قضاوتی تشکیل می‌دهند. دائم مشغول خوب و بد‌کردن هرآنچه سر راهمان قرار می‌گیرد، هستیم. حتی خود این افکار را نیز ارزیابی و قضاوت می‌کنیم و می‌کوشیم از شرشان خلاص شویم. خودمان را برای ناتوانی دربرابر گرایش به قضاوت‌کردن سرزنش می‌کنیم. بیشتر مواقع این افکار با هیجان‌هایی همراه می‌شوند که سعی می‌کنیم نسبت به آن‌ها گشوده باشیم و اجازه بدهیم در بدنمان جاری شوند و بگذرند، اما تحملشان را نداریم.

پیشنهاد ذهن‌آگاهی برای کار روی گرایش‌ ذهن به قضاوت‌کردن، تمرین عشق‌ورزیدن است. از بسیاری جهات، ذهن‌آگاهی و عشق‌ورزیدن مانند دو بال پرنده هستند. عشق‌ورزیدن جنبه «دل‎آگاهی» ذهن‌آگاهی است و خاکی است که ذهن‎آگاهی در آن جوانه می‌زند. عشق‌ورزیدن در مهربانانه روبه‌روشدن با خودمان و تجربه‎هایمان، در پذیرش و آشتی‌کردن با تجربه‏هایمان همان‌طور که هستند، متجلی می‌شود. این تمرین با تقویت قصد درونی برای پذیرش و شفقت، نگاهی واقع‌بینانه به بار می‌آورد، نه اینکه با ایجاد احساس‌های مثبت کاذب برروی احساس‌ واقعی ما سرپوش بگذارد. همانند تمامی تمرین‌های ذهن‌آگاهی، خط مشی اصلی این است که هرآنچه را که درلحظه رخ می‌دهد، نظاره کنیم و آن را بپذیریم.

ساده‌ترین تکنیک تمرین عشق‌ورزیدن ایجاد احساس‌های همدلی ازطریق تکرار عبارت‌های دعایی است. تاثیر این کار معمولا زمانی بهتر است که تمرین را با تمرکز، مثلا با توجه بر تنفس آغاز کنیم. همین‌که ذهن کمی آرام گرفت، شروع به ایجاد پذیرش و همدلی می‌کنیم. گاهی این کار با تمرکز بر خودمان بهتر انجام می‌شود و گاه با تمرکز بر دیگران. مهم نیست چه جملاتی به کار ببرید؛ می‌توانید با هر کلامی که با زمینه فرهنگی و سلایق شخصی شما مطابقت دارد، تمرین کنید.

برای اینکه با این تمرین ارتباط برقرار کنید، بهتر است دست‌کم ۱۰ دقیقه برای آن وقت بگذارید. در دل خود بگویید «باشد که شادمان باشم، باشد که در صلح و صفا باشم، باشد که از رنج رها باشم.» با تكرار این عبارات صلح و شادمانی را براي خود طلب کنید. اگر دیدید ذهنتان در موضوع خاصی «گیر افتاده»، می‌توانید مستقیما به آن موضوع بپردازید. برای مثال، می‌توانید عبارت‌ها را با توجه به آن موضوع  تغییر دهید: «باشد که شادمان باشم، باشد که در صلح و صفا باشم…»، «باشد که بیاموزم تا رها کنم»، «باشد که هرآنچه بر من می‌گذرد، بپذیرم»، «باشد که شهامت رویارویی با ترس‌هایم را داشته باشم» یا «باشد که بخشنده باشم.»

مانند سایر تکنیک‌ها، احتمالا پس از مدتی درمی‌یابید که ذهنتان به بیراهه می‌رود و لازم است بارها توجه خود را به كلامتان بازگردانید (جالب آنکه ذهن می‌تواند این عبارات را به‌آرامی و حتی در بي‌توجهی كامل «ادا کند»). در اینجا هم کافی است خودمان را ببخشیم و به تمرین بازگردیم.

همین که توانستيد با یکی از این عبارت‌ها ارتباط برقرار كنيد و عشق و محبت را متوجه خود سازید، می‌توانید به دیگران توجه کنید. برای کسانی که دوستشان دارید و وجودشان برایتان مهم است دعا کنید. این اشخاص می‌توانند  اعضای خانواده، دوستان، معلم‌ها یا شخصیت‌های الهام‌بخش باشند (خواه در قید حیات باشند یا نه). چشمان خود را ببنید، آن شخص را درکنار خود تجسم کنید و حضورش را احساس کنید؛ سپس در دل خود  آن عبارت‌ها را تکرار کنید؛ سپس ارباب‌رجوع‌، همکاران و همسایه‌ها را دعا کنید. درنهایت همین نیت‌های خیر را برای جوامع بزرگ و بزرگ‌تری در نظر ‌بگیرید، تا جایی که محله، شهر، کشور و سرانجام کل جهان را دربرگیرد.

حين تمرین‌های عشق‌ورزیدن  ممکن است متوجه شوید که نامهربان و بي‌علاقه شده‌ايد. قرار نیست به خودمان فشار بیاوریم یا هیچ احساس خاصی را به‌زور از قلبمان بیرون بکشیم. اگر احساس خشکی و بی‌تفاوتی کردیم، اشکالی ندارد. این تجربه ماست. می‎توانیم اجازه دهیم هرچیزی در قلبمان هست همان‌طور که هست، باشد. شاید به‌مرور زمان متوجه شویم که تجربه‌مان تغییر می‏کند و عمیق‎تر می‏شود.

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

We keep your data private and share your data only with third parties that make this service possible. Read our Privacy Policy.

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

۳

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *