ایمان مذهبی در شفای بیمار موثر است

ایمان مذهبی در شفای بیمار موثر است

اکنون شواهدی وجود دارد که این باور قدیمی را دوباره تقویت می‌کند!!!!

مالکوم مک کونل/ افسانه نیکنام

 

دکتر “هارولد کوئینگ” به عنوان دکتر خانوادگی، مورد مشورت بیماری به نام “رز بکستر” قرار گرفت که حدود یک ماه، به علت جراحی لگن خاصره، در بیمارستان بستری شده بود. شوهر “رز” از یک سکته قلبی ناگهانی مرده بود و “رز” در مراسم خاکسپاری شوهرش، روی یخ لیز خورده بود و لگن خاصره‌اش شکسته بود. جراح او به دکتر “کوئینگ” هشدار داد که او به لحاظ روحی بسیار ضعیف و شکننده شده است. “کوئینگ” گفت: “نمی‌فهمم چطور کسی می‌تواند از پس این همه مصیبت برآید.” معمولا چنین وقایع دردناکی موجب اندوه شدید و افسردگی می‌شود که در روند بهبودی شخص تاثیر می‌گذارد و آن را کند می‌کند و در نهایت سلامت جسمانی شخص را تحلیل می‌برد. اما زمانی که دکتر “کوئینگ” وارد اتاق “رز” شد، او با خوشرویی به دکتر خوش‌آمد گفت: “چه کاری می‌تونم براتون بکنم دکتر؟” دکتر “کوئینگ” به دنبال علایم آشکار افسردگی در صورت او گشت، مثل خستگی، چشم‌های بی‌نور و قرمز از اشک، پلک‌های متورم، اشکال در تمرکز و… اما هیچ چیز پیدا نکرد. “رز” خاطرنشان کرد که لحظات سخت و اندوهباری را گذراندم، اما امیدوارم که بقیه عمر را با بقیه اعضای خانواده‌ام بگذرانم. “کوئینگ” فکر کرد از لحاظ روان‌شناسی، بیمار او در حالت انکار به سر می‌برد.

در ادامه صحبت‌ها “کوئینگ” دریافت که “رز” به راحتی از عهده اندوهش برآمده است و از او پرسید: “راز شما چیست؟”

“رز” گفت: زمانی که تنها و وحشت‌زده از خواب برمی‌خیزم، با خداوند صحبت می‌کنم، خدا همیشه این‌جاست حتی وقتی افراد محبوب من نباشند. وجود خداوند، مهم‌ترین چیزی است که مرا سر پا نگه داشته است. “کوئینگ” تحت‌تاثیر حرف‌های او قرار گرفت و زمانی که “رز” بهبود یافت و از بیمارستان مرخص شد، وی به اهمیت ایمان عمیق و قلبی پی برد و آن را از نزدیک لمس کرد.

بعدها، از بیماران دیگری هم شنید که چطور مذهب و اعتقادشان، به آنها کمک کرده تا بر بیماریشان غلبه کنند و شفا یابند. اکنون دکتر “کوئینگ” پیشرو در تحقیقات علمی در زمینه امکان شفای بیمار، توسط ایمان است. تیم تحقیقاتی او در حال مطالعه هزاران مورد بیمار هستند. دکتر “کوئینگ” شواهد محکمی در این زمینه، به دست آورده است که ایمان مذهبی نه تنها کل سلامتی را بالا می‌برد، بلکه به بیماران کمک می‌کند تا از بیماری‌های جدی نیز بهبودی یابند.

به اعتقاد “کوئینگ” بیماران مذهبی، با دعا به درگاه خداوند شکلی غیرمستقیم از کنترل بر بیماریشان به دست می‌آورند. آنها بر این عقیده هستند که در این مبارزه تنها نیستند و این‌که خداوند، به آنها، اهمیت می‌دهد و آنها را دوست دارد. این عقیده، آنها را در برابر انزوای روانی، محافظت مي‌کند؛ انزوای روانی‌ای که موجب از بین رفتن روحیه افراد با بیماری‌های صعب‌العلاج می‌شود.

در مطالعه‌ای که از ۴۵۵ بیمار بستری کهنسال، به عمل آمده است “کوئینگ” دریافت، کسانی که بیش از یک‌بار در هفته به اماکن مذهبی می‌روند به‌طور متوسط حدود ۴ روز در بیمارستان بستری می‌شوند، در حالی که کسانی که به ندرت به مکان‌های مذهبی می‌روند و با خدا راز و نیاز نمی‌کنند حدودا ۱۰ تا ۱۲ روز را در بیمارستان بستری می‌شوند.

به مرور پزشکان بیشتری به این نکته پی بردند که ایمان می‌تواند نقش مهمی در شفای بیماران بازی کند. در تحقیقی که در دانشکده پزشکی “دورتمونت” صورت گرفت، نشان داد که مرگ بیماران قلبی بعد از عمل، احتمالا ۱۴ برابر بیشتر است اگر در فعالیت‌های گروهی شرکت نکنند، یا آرامش مذهبی نداشته باشند. این تحقیق همچنین نشان داد که طی ۶ ماه بعد از عمل، ۲۱ بیمار که ایمان مذهبی نداشتند، مردند اما بین ۳۷ نفری که اذعان می‌داشتند ایمان دارند هیچ مرگی بعد از عمل گزارش نشد.

  • آرامش قلبی با خدا

پروفسور دکتر “هربرت بنسون” عضو هیئت علمی دانشکده پزشکی هاروارد، مفهوم جدیدی از فیزیولوژی را که در ایمان شفادهنده، دخالت دارد آورده است. او خاطر نشان می‌سازد که ۶۰ تا ۹۰درصد از ویزیت‌های دکتر، به خاطر بیماری‌های قلبی- عروقی، بی‌خوابی، ناباروی و فشار خون بالاست که همه وابسته به استرس هستند. اما بنسون نشان داده است که آرامش قلبی که با دعا کردن و مراقبه حاصل می‌شود، اثر هورمون‌های استرس‌زا، مثل نورآدرنالین و آدرنالین را کاهش می‌دهد. او می‌گوید دعا کردن مکرر، نه تنها میزان تنفس و ضربان قلب، بلکه فشار خون و حتی امواج مغزی را نیز کاهش می‌دهد. استرس، سیستم ایمنی بدن را با وادار کردن آن را به تولید فاکتور التهابی (اینترلوکتین-۶) خراب می‌کند که این فاکتور مربوط به بیماری‌های قلبی- عروقی، دیابت و عفونت‌های مزمن است. کسانی که به‌طور مرتب، به اماکن مذهبی می‌روند، به‌طور قابل‌توجهی، سطح اینترلوکتین-۶ کمتری دارند، و این‌طور تصور می‌شود که بهتر با استرس کنار می‌آیند.

  • طب و دعا

دکتر “دیل.ای ماتیو”متخصص امراض داخلی در اوایل دهه ۱۹۸۰ با مردی میانسال که بسیار مذهبی بود ملاقات کرد و او، زندگی دکتر “ماتیو” را تغییر داد. قبل از این‌که “دیل ماتیو” او را معاینه کند مرد به او گفت: “من یک فرد مومن با باور قلبی هستم. اگر می‌خواهید دکتر من باشید، از شما می‌خواهم که با من دعا بخوانید.”

“دکتر ماتیو” هیچ وقت با بیمارانش دعا نخوانده بود، برای همین با اکراه پذیرفت. صدای دعای مرد، اتاق معاینه را پر کرده بود، دکتر امیدوار بود که کسی صدای آنها را نشنود، او از این می‌ترسید که مافوق‌های او، در مورد این عمل غیرعلمی از او بازخواست کنند، اما آن روز، “دیل ماتیو” به بینشی مهم دست یافت. بیمار او، یک فرد سالم و کامل بود. اما دکتر “دیل ماتیو” با احتیاط می‌گوید که “دعا، معالجه‌ای برای همه امراض نیست و نباید جایگزین علم پزشکی شود، در عوض دیدگاه من این است که دعا و علم پزشکی همراه با هم هستند و ایمان و درمان، لازم و ملزوم یکدیگرند.”

  • بهترین‌های قدیم و جدید

حرفه پزشکی به‌تدریج، در حال پذیرش نظریه‌های پیشروانی چون “کوئینگ، بنسون و ماتیو دیل” است. در دانشکده‌ پزشکی جان هاپکینز دکتر توماس. کورسون و همکارانش در حال تدریس واحد “ایمان و پزشکی” از سه سال قبل تا به حال بوده‌اند. او پیش‌بینی می‌کند چنین واحدهایی به زودی در مدارس پزشکی دیگر نیز رواج خواهد یافت. دکتر “دین اورینش” که پیشرفته‌ترین تحقیق او در زمینه فنون آرامش با کنترل استرس و رژیم غذایی تحسین‌های بین‌الملی را برای او به ارمغان آورده است اثبات کرده که به دست آوردن آرامش روحی، از طریق ابزارهای روانی، می‌تواند آخرین تجربه در شفای بیمار باشد. او می‌گوید: “استفاده از دعا، الگویی جدید نیست، بلکه عقاید بسیار قدیمی را ارایه می‌دهد ما که اینک، آن را دوباره کشف کرده‌ایم.”

  • معجزه یا پزشکی

دکتر “آمیریس کیز” متخصص داخلی طی سال‌ها یاد گرفته است که بیماران مذهبی او احتمالا، بسیار بیشتر تمایل به خوردن دارو دارند، رژیم غذایی مخصوص بیماریشان را می‌گیرند و آموزش‌های ورزشی خود را دنبال می‌کنند. چندی قبل “کیز” بیماری ۴۵ ساله‌ را که از حمله قلبی رنج می‌برد مداوا کرد. این بیمار می‌دانست که باید تمرینات ورزشی خاصی جهت تقویت سیستم قلبی- عروقی خود انجام دهد اما از این ترس داشت که مبادا، این کار باعث حمله قلبی دیگری شود. آزمایش‌ها هیچ نشانه‌ای از بیماری قلبی را نشان نداد، اما بیمار تحت هجوم هورمون‌های استرس‌زا قرار داشت. “کیز” احساس کرد این بیمار بیش از این‌که مشکل جسمی داشته باشد مشکل روحی دارد. “کیز” از او خواست تا با یکدیگر دعا بخوانند. آنها با هم دعا خواندند. طی هفته‌های بعد، آنها هر معاینه‌ای را با دعایی کوتاه شروع کردند. بعد از مدتی این بیمار تا حدود زیادی بهبود یافته و علایم بیماری در او کم شد. آیا این، یک معجزه است یا تنها مدیریت روان‌شناختی زیرکانه است؟ به نظر دکتر “کیز” زندگی بشر، یکی از معجزات خداوندی است و خداوند از طریق پزشکان، شفای بیمار را می‌دهد.

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

پس از کلیک بر روی اشتراک لطفا صندوق ورودی یا بخش اسپم ایمیل خود را چک کنید

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

۱۱۱

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

۱ دیدگاه برای این مطلب ثبت شده است

  1. راز موفقیت
    11:47 2019/09/28

    خیلی مطلب خوبی بود با آرزوی موفقیت برای شما