اعتماد کنیم یا نه؟!

اعتماد کنیم یا نه؟!

غزاله دلفانی

 

اعتماد و بی‌اعتمادی یکی از دغدغه‌های همیشگی بشر بوده است. به خصوص با تغییرات عمده در نوع ارتباط بشر و شکستن مرزهای زمانی و مکانی؛ این امر موجب تشدید بی‌اعتمادی در میان بسیاری از افراد شده به گونه‌ای که اعتماد فراگیر دهه‌ها و قرن‌های پیش جای خود را به یک بی‌اعتمادی ذاتی و گاهی منطقی داده است.

این روزها، با وجود پیشرفت تکنولوژی و آسان‌شدن انواع ارتباطات، شاید بیراه نباشد که ادعا کنیم اعتماد‌کردن با این پیشرفت، رابطه عکس داشته و هر روزه، بیشتر از قبل رنگ می‌بازد. اما چرا؟ چه چیز باعث می‌شود که ما اعتمادمان را نسبت به افراد از دست بدهیم و کم‌کم، راه منزوی‌شدن و بدبینی بیشتر را پیش بگیریم؟

ابتدا باید به مفهوم کلمه «اعتماد» بپردازیم؛ اعتماد در لغت، اطمینان و تکیه‌کردن معنا شده است.

 

چرا اعتماد‌کردن اهمیت دارد؟

جزیره‌ای را در نظر بگیرید که یک روز، چشم باز می‌کنید و خود را تک و تنها، در آن می‌یابید! ابتدا ترس تمام وجودتان را فرا می‌گیرد و با دقت به اطرافتان نگاه می‌کنید. این نگاه با دقت، آغاز برطرف‌کردن «نیاز» اعتماد‌کردن به محیط است تا بتوانید خود را با شرایط وفق بدهید.

سپس از دیگر حواس خود (بویایی، لامسه، چشایی و…) برای اعتماد‌کردن بیشتر استفاده می‌کنید، چراکه برای ادامه زندگی، چاره‌ای جز این ندارید.

پس تا اینجا به این نتیجه رسیده‌ایم که «اعتماد» لازمه‌ ادامه‌ حیات است.

به نظر می‌رسد که حیوانات هم از اعتماد‌‌کردن یا نکردن، خالی نیستند و کمابیش با آن آشنایی دارند. برای مثال، سگی را در نظر بگیرید که ابتدا به شخص تازه‌وارد اعتراض خود را با ایجاد سر و صدا اعلام می‌کند، اما کم‌کم با مورد نوازش قرار‌‌گرفتن، توجه و غذا‌گرفتن، آرام می‌شود و به حالت عادی خود باز می‌گردد و در صورت رفت‌و‌آمدهای بعدی، دیگر مثل روز اول تهاجمی برخورد نمی‌کند.

از این رفتار حیواناتی همچون سگ، ‌می‌توان به این نتیجه رسید که اعتماد‌کردن باید نه یکباره، بلکه آهسته‌آهسته صورت بگیرد.

اما چه می‌شود که ما اعتمادمان را به افراد از دست می‌دهیم و به مرور زمان، راه منزوی‌شدن و بدبینی را پیش می‌گیریم؟

برای جواب این سوال، بی‌مقدمه می‌گویم که درواقع، ما اعتماد به خودمان را از دست می‌دهیم که اعتماد به دیگران، برایمان سخت می‌شود!

ما با اعتماد به دیگران و احیانا جواب عکس گرفتن و شکستن قلبمان است که در ناخوداگاه یا خودآگاهمان، به این نتیجه می‌رسیم که توانایی انتخاب درست را نداریم.

اما متاسفانه در چنین مرحله‌ای، اولین قدم و شاید آخرین قدم برای خیلی‌هایمان، منزوی‌شدن و دست‌برداشتن از انتخاب دوست و همراه است.

چه باید کرد؟

درست اعتماد‌کردن اصولی دارد که اگر خودمان از پس آن برنیامدیم، باید از متخصصان روان‌شناسی و مشاوران کمک بخواهیم.

راه‌های اعتماد‌کردن چیست و از کجا باید شروع کرد؟

 

۱- اولین قدم برای اعتماد‌کردن این است که به این آگاهی برسیم که «اعتماد‌کردن» لازمه‌ زندگی‌ است و «باید» به این مهارت دست یافت.

 

۲- نباید بابت گذشته خودمان را سرزنش کنیم و با کناره‌گیری، راه اشتباه را انتخاب کنیم؛ بلکه باید برای داشتن حال و آین بهتر، تمام تلاش خود را به‌کار بگیریم و این میسر نخواهد بود مگر با علم به اینکه ما در اعتماد‌کردن و نتیجه عکس دیدن، اشتباه نکرده‌ایم، مگر به یک نفر و یا به اصطلاح با دوبار گزیده‌شدن از یک سوراخ، شکست‌های پی‌در‌پی را متحمل شویم!

گذشته چراغ راه آینده است و به جز تجربه، نباید از آن چیزی برای آینده‌مان باقی بگذاریم.

 

۳- باید دانست که اعتماد درجات مختلفی دارد و نباید از خودمان توقع داشته باشیم که به همه‌ افراد، به یک اندازه اعتماد کنیم.

برخی افراد آن‌قدر قابل‌اعتماد هستند که ما رازهای زندگی‌مان را به‌راحتی با آن‌ها در میان می‌گذاریم، حال آنکه اکثر افراد، حتی اعضای خانواده، قرار نیست تا به این حد به ما نزدیک باشند.

 

۴- به خودتان و دیگران فرصت بدهید که به یکدیگر ثابت شوید. در اعتماد‌کردن هم نمی‌شود یک شبه، ره صد‌ساله را طی کرد.

 

۵- اگر به‌طور مداوم در اعتماد‌کردن مشکل داریم و این کار برایمان سخت‌تر از حد معمول به نظر می‌رسد، بهترین کار ریشه‌یابی این مسئله است که ما از کِی و چرا دچار بی‌اعتمادی به دیگران شده‌ایم؛ این‌کار را بسپارید به دست متخصصین روان‌درمانگر. آن‌ها با کمی گفت‌وگو شما را با علت اصلی این بی‌اعتمادی آشنا می‌کنند و بعد از آن، راه‌های کاربردی بیشتری را پیش رویتان قرار می‌دهند که می‌توانید بهتر و سریع‌تر، اعتماد به خود و دیگران را باز یابید.

 

۶- توقعتان را پایین بیاورید! اگر به تازگی کسی از اعتمادتان سو‌ءاستفاده کرده است، از خودتان انتظار نداشته باشید که به سرعت، اعتماد به دیگران، به‌خصوص افراد جدید را به‌دست بیاورید. به خود و دیگران فرصت بدهید و این را بدانید که افراد، به مرور زمان شخصیتشان را به شما نشان می‌دهند و هر فردی با دیگری، طبیعتا متفاوت است و به قول قدیمی‌ها:«همه را نباید با یک چوب زد!»

 

۷-خودتان باید قابل‌اعتماد باشید تا بتوانید به دیگران اعتماد کنید! لازمه‌ مورد‌اعتماد‌بودن برای دیگران این است که صادق، وفادار و رُک باشیم. طفره‌رفتن در صحبت‌کردن با دیگران، اعتماد آن‌ها را به ما کم می‌کند.

 

۸- برای خودتان قابل‌اتکا باشید، قبل از اینکه دیگران را تکیه‌گاهی امن بیابید!

 

۹- به عنوان مورد آخر، هیچ‌وقت از کسی بُت نسازید؛ چراکه امکان شکستن تمامی بُت‌ها وجود دارد و بعد از آن، قلبتان هم به سرعت خواهد شکست!

 

با پیشرفت تکنولوژی و گوناگونی وسایل ارتباطی آسان اما در عین حال پیچیده، سخت‌تر از قبل اعتماد می‌کنیم و متاسفانه با گسترش ارتباطات مجازی به جای ارتباطات رو‌در‌رو، هر روز به این بی‌اعتمادی‌ها دامن زده می‌شود.

شاید بهترین راه این باشد که قرارها و ارتباطاتمان را واقعی‌تر کنیم و سر از ابزارهای چند ‌اینچی بیرون بیاوریم و به دنیا و افراد، جدی‌تر از یک دنیا پر زرق و برق کذایی نگاه بیندازیم.

 

 

این مقاله در باب چگونگی اعتماد کردن و آداب اعتماد در عصر حاضر که تکنولوژی در آن حرف اول را می‌زند در شماره ۳۸۹ مجله موفقیت منتشر شده و برای دسترسی به آرشیو و شماره‌های پیشین مجله می‌توانید از سایتهایی مانند طاقچه، فیدیبو، مگ ایران و … برای خریداری نسخه الکترونیکی مجلات موفقیت اقدام کنید.

امیدواریم در جای مناسب اعتماد کنید و در جای مناسب هم با بی‌اعتمادی منطقی از خسارت‌های بیشتر پیشگیری کنید.

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

We keep your data private and share your data only with third parties that make this service possible. Read our Privacy Policy.

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

۴

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *